Eigenlijk heet dit gerecht niet clafoutis.

Een clafoutis hoor je eigenlijk enkel met kersen te maken.

Vervang de kersen door ander fruit zoals appels, peren of pruimen en je hebt een ‘flaugnarde’ of een ‘flognarde’.

Beiden hebben wel hun culinaire bakermat in Limousin.

Gebruik je gedroogd fruit zoals bijvoorbeeld gedroogde pruimen dan heb [...]]]>

Eigenlijk heet dit gerecht niet clafoutis.

Een clafoutis hoor je eigenlijk enkel met kersen te maken.

Vervang de kersen door ander fruit zoals appels, peren of pruimen en je hebt een ‘flaugnarde’ of een ‘flognarde’.

Beiden hebben wel hun culinaire bakermat in Limousin.

Gebruik je gedroogd fruit zoals bijvoorbeeld gedroogde pruimen dan heb je een

‘Far Breton’ en verhuis je gelijk van het Centraal Massief naar Bretagne.

Een beetje zoals de ingrediënten en de bakvorm bepalen of jouw canelés nu met één of twee n’s geschreven worden.

Plus in zowel een clafoutis als een flaunarde wordt geen alcohol gebruikt dus wellicht heb ik het bij de Franse culinaire puristen nu wel helemaal verkorven.

Mes excuses.

Juist is juist.

Aan de andere kant is er echter ook, om het met Catherine Tate’s Lauren Cooper te zeggen: ‘Am I bothered?’

Er zijn een paar grote voordelen aan dit soort desserts.

Je kan alles voorbereiden een paar uur voor de maaltijd.

Het kan de oven in op het moment dat je het hoofdgerecht serveert.

En het kan recht uit die oven de tafel op.

Iets wat meestal extra kudos van tafelgenoten oplevert.

En net voor het afruimen en de afwas is dat vaak meegenomen.

Clafoutis en co zijn geen lichte desserten dus je kan ze beter serveren na een tamelijk licht hoofdgerecht.

En dus zeker niet na een 6-gangen menu.

Laat staan een 9-gangen menu.

Maar warm serveren is echt wel de boodschap.

Ik heb voor deze keer Grand Marnier gebruikt.

Je kan ook kiezen voor een andere sinaasappellikeur zoals Cointreau of Mandarine Napoléon.

Of een andere likeur zoals St -Germain  op basis van vlierbloesem of Drambuie op basis van whisky en honing.

Of een andere alcohol zoals een mooi geparfumeerde mezcal, tequila of gin.

In dit geval moet je wel 30 g suiker extra in het beslag gebruiken.

Dit beslag is eigenlijk een dik pannenkoekbeslag en heeft echt wel een rusttijd van een paar uur in de ijskast nodig.

Ik heb een dunne metalen vorm gebruikt.

Bij dikkere glazen bakvormen moet je meestal een paar minuten extra baktijd tellen.

Gebruik gerust een ander fruit maar sinds ik deze pruimentaart had gezien had ik enkel en alleen nog zin in een pruimendessert.

Een mens heeft zo van die dagen.

Pruimen en Grand Marnier Clafoutis

500 g pruimen, in blokjes gesneden

80 g bloemsuiker, gezeefd

125 g bloem

snuifje zout

½ theelepel verse gember, zeer fijn geraspt

3 grote eieren, grondig losgeklopt

100 ml room

100 ml melk

100 ml Grand Marnier

boter voor de bakvorm

extra bloemsuiker voor de afwerking

Doe de pruimenblokjes en de gember in een kom en roer er de helft van de suiker door.

Dek af en laat gedurende een paar uur op kamertemperatuur staan.

Meng de room, melk en Grand Marnier.

Zeef de bloem, de rest van de bloemsuiker en het zout in een kom.

Maak een kuiltje in de bloem en giet er de losgeklopte eieren in.

Roer de eieren en de bloem tot een zeer glad geheel.

Roer er vervolgens de room, melk en Grand Marnier door.

Dek af en plaats gedurende een paar uur in de ijskast.

Verwarm de oven voor op 185°C.

Neem een ronde vorm, met een diameter van ongeveer 25cm, en boter die goed in.

Verdeel de blokjes pruimen over de bodem.

Roer het beslag nog eens grondig door en giet het over de pruimen.

Plaats de vorm op een bakplaat in de oven en bak gedurende 30 à 35 minuten tot de clafoutis uitgezet en goudbruin is.

Bestrooi met bloemsuiker en serveer warm.

Dit dessert is nog een favoriet in de categorie ‘vooraf te maken gerechten voor etentjes’.

De enige categorie trouwens waar ik bij zweer als het op etentjes aan komt.

Wanneer vrienden komen eten wil ik niet na één slok van mijn cocktail richting keuken moeten verdwijnen.

Thuis entertainen moet gaan over ongedwongen aan [...]]]>

Dit dessert is nog een favoriet in de categorie ‘vooraf te maken gerechten voor etentjes’.

De enige categorie trouwens waar ik bij zweer als het op etentjes aan komt.

Wanneer vrienden komen eten wil ik niet na één slok van mijn cocktail richting keuken moeten verdwijnen.

Thuis entertainen moet gaan over ongedwongen aan tafel bijkletsen met lekker eten en drinken.

Waar het niet moet over gaan is proberen jouw gasten te imponeren met het slaafs namaken van een moeilijk gerecht van een of andere sterrenchef.

Dat is pure culinaire karaoke en niemand wordt er echt vrolijker van.

Bon, deze absint flans kan je dus één tot 2 dagen vooraf maken.

Sinds een jaar of vijf is de verkoop van absint terug toegelaten nadat het bijna honderd jaar geleden verboden werd gebaseerd op foute conclusies en veronderstellingen.

Absint werd voor het eerst gecreëerd rond 1792 door een Franse dokter, Pierre Ordinaire, die zich in Zwitserland gevestigd had.

Wat een naam!

Oorspronkelijk bedoeld als medicijn werd absint algauw een populaire drank.

Via de Franse troepen die het toegediend kregen als middel tegen malaria werd kreeg absint ook in Frankrijk een grote schare fans.

Rond het midden van de 19^de eeuw was het de default drank van de Parijse bohemiens en kunstenaars.

En toen zijn eigenlijk de misverstanden begonnen.

Men begon absint, behalve dat je er dronken van werd, zoveel andere eigenschappen toe te schrijven dat er zelfs een medische naam aan gegeven werd: l’absinthisme.

Het ziektebeeld van l’absinthisme was ondermeer, hou u vast,  aanvallen van epilepsie, tuberculose, dementie, beven, slapeloosheid, zenuwtrekken in het gezicht,  en laat ons uiteraard de hallucinaties niet vergeten!

L’ absinthisme  zou zo onder meer de oorzaak geweest zijn dat Van Gogh zijn oor afsneed.

Absint had een hoog alcoholgehalte en teveel alcohol drinken heeft nooit een gezond resultaat.

Plus absint was in het begin een tamelijk dure drank die enkel door de bourgeoisie gedronken werd.

Later werden er goedkopere versies gemaakt, vaak met ondermaatse installaties, waardoor er vaak onzuiverheden in het eindproduct eindigden. Het was dus eerder het in te grote mate drinken van minderwaardige absint dat voor de slechte reputatie zorgde.

De beste absint die vandaag op de markt zijn komen bijna allemaal uit Zwitserland, met het merk Kübler dat er met kop en schouders bovenuitsteekt.

Het Amerikaanse absint epicentrum ligt dan weer in New Orleans.

Ted Breaux, uit New Orleans en absintkenner van wereldformaat, heeft een paar van de beste oude Franse absintrecepten met de grootste precisie opnieuw gecreëerd. Zijn producten zijn eveneens in Europa verkrijgbaar.

Absint Flan met Tijm en Sinaasappelsiroop

2 volle eetlepels wilde anijszaadjes

250 ml melk

400 ml room

30 ml absint

40 gr suiker

90 g eidooier

siroop:

150 ml water

150 g suiker

1 volle theelepel vers geplukte tijmblaadjes

fijn geraspte schil van ½ onbespoten sinaasappel

afwerking:

2 sinaasappels, schil en wit verwijderd en in blokjes gesneden

Verwarm de oven voor op 150°C.

Verhit de melk en de room tot net onder het kookpunt.

Roer er de anijszaadjes door en laat gedurende 30 minuten infuseren. Zeef de room.

Klop de eidooiers los met de suiker en roer er de room en absint door.

Verdeel het mengsel over 6 glazen potjes of ramekins.

Dit zou ongeveer 100 ml per portie moeten zijn.

Plaats ze in een ovenschaal en vul die met water tot 1 cm onder de bovenrand van de potjes.

Plaats de schaal in de oven en bak gedurende 25 à 30 minuten.

Het midden van de flans moet nog een klein beetje wiebelen.

Haal ze uit het water en laat op een rooster koelen. Dek elk potje af met plasticfolie en plaats minstens 8 u in de ijskast.

Maak een siroop met de suiker en het water.

Voeg er de tijm en de sinaasappelschil aan toe en haal van het vuur. Laat de siroop gedurende minstens 1 uur infuseren.

Snij de  sinaasappel in kleine blokjes en verdeel het vruchtvlees over de 6 potjes.

Werk, net voor het serveren, af met een paar theelepels siroop over het fruit te lepelen.

© Lut De Clercq. All rights reserved.