Eigenlijk heet dit gerecht niet clafoutis.

Een clafoutis hoor je eigenlijk enkel met kersen te maken.

Vervang de kersen door ander fruit zoals appels, peren of pruimen en je hebt een ‘flaugnarde’ of een ‘flognarde’.

Beiden hebben wel hun culinaire bakermat in Limousin.

Gebruik je gedroogd fruit zoals bijvoorbeeld gedroogde pruimen dan heb [...]]]>

Eigenlijk heet dit gerecht niet clafoutis.

Een clafoutis hoor je eigenlijk enkel met kersen te maken.

Vervang de kersen door ander fruit zoals appels, peren of pruimen en je hebt een ‘flaugnarde’ of een ‘flognarde’.

Beiden hebben wel hun culinaire bakermat in Limousin.

Gebruik je gedroogd fruit zoals bijvoorbeeld gedroogde pruimen dan heb je een

‘Far Breton’ en verhuis je gelijk van het Centraal Massief naar Bretagne.

Een beetje zoals de ingrediënten en de bakvorm bepalen of jouw canelés nu met één of twee n’s geschreven worden.

Plus in zowel een clafoutis als een flaunarde wordt geen alcohol gebruikt dus wellicht heb ik het bij de Franse culinaire puristen nu wel helemaal verkorven.

Mes excuses.

Juist is juist.

Aan de andere kant is er echter ook, om het met Catherine Tate’s Lauren Cooper te zeggen: ‘Am I bothered?’

Er zijn een paar grote voordelen aan dit soort desserts.

Je kan alles voorbereiden een paar uur voor de maaltijd.

Het kan de oven in op het moment dat je het hoofdgerecht serveert.

En het kan recht uit die oven de tafel op.

Iets wat meestal extra kudos van tafelgenoten oplevert.

En net voor het afruimen en de afwas is dat vaak meegenomen.

Clafoutis en co zijn geen lichte desserten dus je kan ze beter serveren na een tamelijk licht hoofdgerecht.

En dus zeker niet na een 6-gangen menu.

Laat staan een 9-gangen menu.

Maar warm serveren is echt wel de boodschap.

Ik heb voor deze keer Grand Marnier gebruikt.

Je kan ook kiezen voor een andere sinaasappellikeur zoals Cointreau of Mandarine Napoléon.

Of een andere likeur zoals St -Germain  op basis van vlierbloesem of Drambuie op basis van whisky en honing.

Of een andere alcohol zoals een mooi geparfumeerde mezcal, tequila of gin.

In dit geval moet je wel 30 g suiker extra in het beslag gebruiken.

Dit beslag is eigenlijk een dik pannenkoekbeslag en heeft echt wel een rusttijd van een paar uur in de ijskast nodig.

Ik heb een dunne metalen vorm gebruikt.

Bij dikkere glazen bakvormen moet je meestal een paar minuten extra baktijd tellen.

Gebruik gerust een ander fruit maar sinds ik deze pruimentaart had gezien had ik enkel en alleen nog zin in een pruimendessert.

Een mens heeft zo van die dagen.

Pruimen en Grand Marnier Clafoutis

500 g pruimen, in blokjes gesneden

80 g bloemsuiker, gezeefd

125 g bloem

snuifje zout

½ theelepel verse gember, zeer fijn geraspt

3 grote eieren, grondig losgeklopt

100 ml room

100 ml melk

100 ml Grand Marnier

boter voor de bakvorm

extra bloemsuiker voor de afwerking

Doe de pruimenblokjes en de gember in een kom en roer er de helft van de suiker door.

Dek af en laat gedurende een paar uur op kamertemperatuur staan.

Meng de room, melk en Grand Marnier.

Zeef de bloem, de rest van de bloemsuiker en het zout in een kom.

Maak een kuiltje in de bloem en giet er de losgeklopte eieren in.

Roer de eieren en de bloem tot een zeer glad geheel.

Roer er vervolgens de room, melk en Grand Marnier door.

Dek af en plaats gedurende een paar uur in de ijskast.

Verwarm de oven voor op 185°C.

Neem een ronde vorm, met een diameter van ongeveer 25cm, en boter die goed in.

Verdeel de blokjes pruimen over de bodem.

Roer het beslag nog eens grondig door en giet het over de pruimen.

Plaats de vorm op een bakplaat in de oven en bak gedurende 30 à 35 minuten tot de clafoutis uitgezet en goudbruin is.

Bestrooi met bloemsuiker en serveer warm.