De Japanse Sadaharu Aoki is al jaren een van mijn absolute favoriete patissiers.

Soms is  enkel het idee om één van zijn matcha éclairs te eten voldoende om mijn valiezen te pakken en richting Parijs te vertrekken.

‘Amai, die heeft ook niet veel nodig om naar Parijs te gaan’ hoor ik je [...]]]>

De Japanse Sadaharu Aoki is al jaren een van mijn absolute favoriete patissiers.

Soms is  enkel het idee om één van zijn matcha éclairs te eten voldoende om mijn valiezen te pakken en richting Parijs te vertrekken.

‘Amai, die heeft ook niet veel nodig om naar Parijs te gaan’ hoor ik je denken.

Dat is wellicht waar.

Maar kan het ook zijn dat je nog nooit zijn millefeuille met matcha geproefd hebt?

Of zijn matcha croissant?

Mr. Aoki zijn bladerdeeg komt namelijk uit een andere wereld.

Of zijn éclair met zwarte sesam?

Of zijn yuzu taartje?

Of zijn kastanje macaron?

Right! Paris it is!

Op 23-jarige leeftijd ging hij in de leer bij groten zoals Frédy Girardet in het Zwitserse Crissier en ‘Mr. Lekkerste Pain au Chocolat in Parijs’Jean Millet.

Sadaharu Aoki werd niet alleen een absolute meester in het maken van de Franse klassiekers.

Hij drukte er tevens duidelijk zijn eigen Japanse stempel op.

Niet enkel door ingrediënten zoals matcha, yuzu, zwarte en witte sesamzaadjes te gebruiken maar eveneens door zijn Japans oog voor detail en eenvoud.

Maar ook wanneer het over Franse klassiekers pur sang gaat zoals een chocoladetaartje met gezouten karamel laat hij de competitie ver achter zich.

En dan in de categorie ‘klein lekkers dat in de valies kan’:

Het populaire warme chocolademerk Choc-o-Lait, de vierkante blokjes Callebaut chocolade met in het midden een houten roerstokje, produceren voor Sadaharu Aoki 2 exclusieve smaken: matcha en yuzu.

De zon scheen in Parijs en we hadden gedacht om de gebakjes thuis in de avondzon te fotograferen.

Maar eens we uit Parijs wegreden werd het duidelijk dat er thuis niet echt sprake was van zon.

Dan in de late namiddag maar de passende Chantilly uitrit genomen en naar een geschikte locatie voor de foto’s van onze taartjes gezocht.

En nu ik de foto’s bekijk bedenk ik dat we die boomstronk, inclusief lieveheerbeestje,  beter mee naar huis hadden genomen….