Backstage Kitchen » soep

Erwt, Tijm en Bergamot Soep

Lut De Clercq — Mon, 25 Feb 2013 17:42:07 +0000

Soms heeft een mens zoveel werk dat er geen tijd is om te gaan shoppen voor eten.

Dan sta je daar, met de grootste honger en visoenen van lekkere gerechten in je hoofd, naar een quasi lege ijskast te staren.

Op zo’n momenten is het altijd een fijne troost een paar zakjes erwten in de diepvries te vinden.

Plus hoe hard ik ook geniet van de sneeuw, felgroene soep is mooi meegenomen culinaire kleurentherapie tegen de blijkbaar continue grijze lucht van de laatste week.

En verse bergamotschil geeft er dan ook nog eens een accent aan waar een mens goed gezind van wordt.

Want ik mag dan een lege ijskast hebben, verse bergamot heb ik op dit moment in overvloed.

Omwille van een spannend project waar ik voorlopig jammer genoeg nog niks meer over kwijt kan wordt mijn leven sinds veertien dagen overheerst door bergamot.

Die verse bergamot is trouwens de reden dat ik een lege ijskast heb.

Maar ik geur wel van kop tot teen naar bergamot. En dat is fijn.

Ook mijn chou, en zelfs onze vrienden ruiken tot achter hun oren naar bergamot.

We ruiken niet enkel lekker, we zijn sinds twee weken ook allemaal een stuk blijer en beter gezind want de essentiële olie van bergamotschil helpt onder meer tegen depressie, angsten, stress en een hele resem andere ongemakken.

Deze soep is dus niet enkel in een handomdraai klaar maar een heus bordje vrolijkheid.

Met croutons als added bonus.

Zomaar, op een hele grijze winterdag.

Erwt, tijm en bergamot soep

1 klontje boter of 1 eetlepel olijfolie

1 grote ajuin, fijn gesneden

1 klein teentje look, grof gehakt

1 eetlepel verse tijmblaadjes

900 ml water

450 g diepvries bio erwtjes

½ theelepel fijn geraspte bergamotschil

peper en zout

Croutons

3 dikke sneden brood van één of twee dagen oud, in blokjes gesneden

een paar eetlepels zonnebloemolie

peper en zout

Smelt de boter of verhit de olie over in een pan.

Roer er de ajuin, look en tijmblaadjes door en kruid stevig met zout en peper.

Laat gedurende 8 minuten over een medium vuur de ajuin glazig worden.

Giet er het water bij en breng aan de kook.

Voeg er de erwtjes bij en laat koken tot de erwtjes net gaar zijn.

Roer er de bergamotschil door en verwijder van het vuur.

Pureer de soep in een blender tot een glad geheel en voeg extra peper en zout toe indien nodig.

En dan de croutons.

Verwarm de oven voor op 185°C.

Giet de olie in een mengkom, roer er een snuifje zout en wat peper door en doe er de blokjes brood bij.

Meng voorzichtig met je handen tot elk stukje brood de olie geabsorbeerd heeft.

Doe het brood in een licht ingeoliede ovenschaal en bak in de oven tot de croutons goudbruin zijn.

Serveer recht uit de oven met de hete soep of bewaar de croutons in een goed afgesloten doos op kamertemperatuur tot twee dagen.

Lekkere soep in Berlijn

Lut De Clercq — Sun, 16 Dec 2012 12:41:09 +0000

Berlijn is één van mijn favoriete Europese steden.

In de zomer is het een perfecte stad om een fiets te huren en buurten te gaan verkennen.

In de winter stap ik vooral graag in Berlijn.

In vergelijking met een paar Belgische steden zijn de straten van Berlijn redelijk hondenpoepvrij.

Ideaal dus om volledig op te gaan in de Berlijnse architectuur zonder om de twee seconden het trottoir te moeten scannen voor hondenpoep.

Maar in de winter is het koud in Berlijn.

Vaak berenkoud met een nijdige wind er bovenop die aanvoelt alsof het niet anders kan dan dat de Noordpool net om de hoek ligt.

Wandelen op zo’n dagen betekent letterlijk wandelen van warm drankje naar warm drankje.

Eén van de warme drank adresjes die ik zo de afgelopen week ontdekte was de Suppenbörse.

Een soepbar gerund door twee felle madammen die echt heerlijke soepen maken.

Hun Ayurvedische aardappel curry soep met kokosmelk en kurkuma was mijn absolute favoriet.

De soepen die je op de affiche ziet hebben ze hun huidig soepmenu.

Daarbovenop hebben ze ook nog eens elke dat een stuk of drie dagsoepen.

Die zijn echter het eerst uitverkocht en tegen 13 u is elke dagsoep al van hun bord geveegd.

Het is er klein, hooguit een stuk of 10 staanplaatsen binnen plus twee tafels buiten.

De Suppenbörse is open van 11u tot 18u en bijna de hele tijd staat er een rij wachtenden tot buiten.

Maar het gaat wel vooruit.

De Suppenbörse ligt net om de hoek van Dussman in de Friedrichstrasse, wat ongetwijfeld Berlijns grootste boekenwinkel moet zijn.

Er is ook een aparte kleinere Dussman Engelstalige boekenwinkel.

Met fijne zithoekjes.

Ze hebben er vooral mooie uitgaven van klassiekers.

Ik was superblij met mijn Alice in Wonderland met illustraties van Yayoi Kusama, één van mijn Japanse lievelingskunstenaars.

Je kan hier een clipje zien van de uitgeverij.

Zet misschien wel het geluid op stil want het muziekje is mateloos irritant.

Lydia’s Gazpacho

Lut De Clercq — Wed, 25 Jul 2012 16:22:34 +0000

Toen ik een jaar of twaalf was heb ik voor het eerst gazpacho geproefd.

En een stevig etmaal later, toen ik nog steeds diezelfde gazpacho aan het verteren was, mezelf gezworen dat ik nooit of te nimmer nog ooit deze soep zou eten.

Ik heb er sindsdien nog wel geproefd maar nooit echt lekker gevonden.

Tot ik Lydia haar gazpacho voor het eerst proefde een dikke maand geleden.

Had ik deze maar geproefd toen ik twaalf was.

Eén lepel van haar gazpacho en ik realiseerde me dat er echt te veel rotslechte gazpacho recepten in deze wereld rond dwarrelen.

Sinds een paar maanden kook ik, samen met onder andere deze mamzel, voor veruit de fijnste bende artiesten waar ik ooit voor gekookt heb.

Een paar van hen hebben ons hun favoriete recepten, meestal die van hun grootmoeders, toevertrouwd.

Bij Anke kon je al Lena haar super lekkere pierogi vinden.

En dan nu hier Lydia, onze favoriete Spaanse madam, haar gazpacho, die ik ronduit mega echt lekker vind.

Het is een simpel recept maar je mag er wel geen shortcuts op nemen.

Het is belangrijk dat je de paprika’s schilt en alle zaadjes verwijderd.

Hiervoor heb je enkel een goeie dunschiller nodig en een verse groene paprika. Een groene paprika die al een tijdje in jouw ijskast een arsenaal aan rimpels heeft opgespaard is niet geschikt voor dit gerecht.

Voor geen enkel gerecht trouwens.

Schil ook zeker de komkommer en verwijder de zaadjes.

Zoals het hoort volgens haar recept hebben we ze geserveerd met on the side fijn geplette hardgekookte eitjes, een in kleine blokjes gesneden geschilde groene paprika en reepjes gedroogde ham die we van Lydia cadeau hadden gekregen.

Fijn gesnipperde lente uitjes passen hier ook goed bij.

Maar als volleerde warhoofden waren we die vergeten bestellen.

En voor de veggie versie laat je gewoon de ham weg.

Let wel op: dit recept is qua hoeveelheden echt wel ‘gazpacho for a crowd’ en niet voor een intieme tête à tête .

Lydia’s Gazpacho

Voldoende voor 25 à 30 porties

20 stuks sappige rijpe tomaten

4 tot 6 teentjes look, gepeld

4 grote banaansjalotten, gepeld

Anderhalve komkommer, geschild en zaadjes verwijderd

3 groene paprika’s, geschild en zaadjes verwijderd

1 kleine oudbakken baguette

rode wijnazijn

olijfolie

water

peper en zout

On the side:

5 hardgekookte eitjes, fijn geplet

reepjes fijn gesneden gedroogde ham

2 groene paprika’s, geschild, zaadjes verwijderd en in kleine blokjes gesneden

Begin met de baguette te laten weken in lauw water.

Snij dan de tomaten, sjalotten, komkommer en paprika in gelijke blokjes.

Die hoeven echt niet klein te zijn. Zo’n 2 cm à 3 cm is heel ok.

Doe de blokjes tomaat, sjalot, komkommer en paprika en look in een blender.

Knijp de baguette heel lichtjes uit en doe die eveneens in de blender.

Voeg wat zout en peper toe en laat de motor op de hoogste stand een minuut of twee draaien tot je een glad geheel hebt.

Met deze kwantiteit groenten en brood heb je twee à drie volle blenderbekers. Dit hangt af van de grootte van jouw blender.

Giet dan de soep nog eens door een fijne zeef.

Als de gazpacho te dik is kan je er nog extra water aan toevoegen.

Breng op smaak met peper, zout, rode wijnazijn en olijfolie.

Hoeveel je daarvan nodig hebt hangt af van hoe zoet de tomaten en de sjalotten zijn.

Daarom ga je beter stapsgewijs te werk en voeg je de peper, zout, azijn en olijfolie beetje bij beetje toe en proef je telkens opnieuw tot wanneer de smaak goed zit.

Gazpacho heeft echt wel het scherpe accent van azijn nodig.

Maar let op: teveel en je hebt een grote emmer vinaigrette.

Voor deze versie had ik bijvoorbeeld 2 volle eetlepels azijn nodig.

Serveer de gazpacho ijskoud met on the side fijn geplette hardgekookte eitjes, groene paprika in kleine blokjes gesneden en gedroogde ham.

Maïs Soep met Gember en Komijn

Lut De Clercq — Thu, 01 Sep 2011 20:29:09 +0000

Keukengadgets vind ik bijna altijd overbodig maar onlangs ben ik toch door de knieën gegaan voor een maïs stripper.

Toegegeven, het is een naam die voor meerdere interpretaties – echter zelden culinair – vatbaar is.

De instructies hoe je maïs moet snijden zijn nochtans eenvoudig:
Hou de kolf schuin, met de smalle kant naar boven, en snij de korrels van boven naar beneden af met een scherp mes.
Dit werkt perfect als je dit uiterst traag doet.

Geduld voor dit soort dingen is echter niet een van mijn betere eigenschappen.

Zodat meestal, na het snijden van een tiental maïskolven zowel de keuken als ik er uit zien als de set van een uit de hand gelopen Cindy Sherman fotoshoot.

Heel fotogeniek, maar zeer weinig maïs om mee te koken en het duurt een eeuwigheid om alle korrels uit alle hoeken van de keuken, oren en decolleté op te poetsen.
Verse maïs staat om die reden niet zo vaak meer op het menu.

Terwijl verse maïssoep nochtans één van mijn zomerfavorieten is.
En toen zag ik dus onlangs de OXO Good Grips Corn Stripper.

Hij ziet er uit als een dikke computermuis en doet exact wat hij moet doen: maïskorrels snijden en opvangen.

Makkelijk te poetsen en neemt amper plaats in dus maïs staat opnieuw op de shoppinglijst voor morgen.

In de Verenigde Staten teelden Indianen reeds in de 18de eeuw verschillende kleuren maïs.

Volgens hen had de wereld 6 richtingen; noord, zuid, oost, west en tevens naar boven en beneden. Voor de meeste stammen stond zwarte maïs was voor het zuiden, gele voor het westen, rode voor het noorden, blauwe voor het oosten, witte stond voor boven en de multi gekleurde voor beneden. Hieronder vind je een recept met verse maïs uit het westen.

Maïs Soep met Gember en Komijn

een klontje boter
1 ajuin, fijn gesneden
1 teentje look, fijn gesneden
1 afgestreken theelepel komijnzaadjes
1,5 cm verse gember, zeer fijn gesneden
maïskorrels van 3 kolven
600 ml water
een paar blaadjes munt
fijn geraspte schil van ¼ limoen
peper en zout

Breng in een pan de 600 ml water aan de kook en laat er de maïskolven, ontdaan van hun korrels, in koken gedurende 10 minuten.

Smelt de boter in een andere pan en voeg er de ajuinen aan toe. Kruid met peper en zout, roer er de look , komijnzaadjes en gember door en laat zachtjes garen over een medium vuur gedurende 10 minuten .
Voeg er de maïskorrels en de maisbouillon aan toe. Breng aan de kook en laat gedurende 10 minuten zachtjes koken.
Pureer de soep in een blender op de hoogste stand samen met de blaadjes munt en de limoenschil.

Breng op smaak met zout en peper.