Soms heeft een mens zoveel werk dat er geen tijd is om te gaan shoppen voor eten.

Dan sta je daar, met de grootste honger en visoenen van lekkere gerechten in je hoofd, naar een quasi lege ijskast te staren.

Op zo’n momenten is het altijd een fijne troost een paar zakjes erwten in [...]]]>

Soms heeft een mens zoveel werk dat er geen tijd is om te gaan shoppen voor eten.

Dan sta je daar, met de grootste honger en visoenen van lekkere gerechten in je hoofd, naar een quasi lege ijskast te staren.

Op zo’n momenten is het altijd een fijne troost een paar zakjes erwten in de diepvries te vinden.

Plus hoe hard ik ook geniet van de sneeuw, felgroene soep is mooi meegenomen culinaire kleurentherapie tegen de blijkbaar continue grijze lucht van de laatste week.

En verse bergamotschil geeft er dan ook nog eens een accent aan waar een mens goed gezind van wordt.

Want ik mag dan een lege ijskast hebben, verse bergamot heb ik op dit moment in overvloed.

Omwille van een spannend project waar ik voorlopig jammer genoeg nog niks meer over kwijt kan wordt mijn leven sinds veertien dagen overheerst door bergamot.

Die verse bergamot is trouwens de reden dat ik een lege ijskast heb.

Maar ik geur wel van kop tot teen naar bergamot. En dat is fijn.

Ook mijn chou, en zelfs onze vrienden ruiken tot achter hun oren naar bergamot.

We ruiken niet enkel lekker, we zijn sinds twee weken ook allemaal een stuk blijer en beter gezind want de essentiële olie van bergamotschil helpt onder meer tegen depressie, angsten, stress en een hele resem andere ongemakken.

Deze soep is dus niet enkel in een handomdraai klaar maar een heus bordje vrolijkheid.

Met croutons als added bonus.

Zomaar, op een hele grijze winterdag.

Erwt, tijm en bergamot soep

1 klontje boter of 1 eetlepel olijfolie

1 grote ajuin, fijn gesneden

1 klein teentje look, grof gehakt

1 eetlepel verse tijmblaadjes

900 ml water

450 g diepvries bio erwtjes

½ theelepel fijn geraspte bergamotschil

peper en zout

Croutons

3 dikke sneden brood van één of twee dagen oud, in blokjes gesneden

een paar eetlepels zonnebloemolie

peper en zout

Smelt de boter of verhit de olie over in een pan.

Roer er de ajuin, look en tijmblaadjes door en kruid stevig met zout en peper.

Laat gedurende 8 minuten over een medium vuur de ajuin glazig worden.

Giet er het water bij en breng aan de kook.

Voeg er de erwtjes bij en laat koken tot de erwtjes net gaar zijn.

Roer er de bergamotschil door en verwijder van het vuur.

Pureer de soep in een blender tot een glad geheel en voeg extra peper en zout toe indien nodig.

En dan de croutons.

Verwarm de oven voor op 185°C.

Giet de olie in een mengkom, roer er een snuifje zout en wat peper door en doe er de blokjes brood bij.

Meng voorzichtig met je handen tot elk stukje brood de olie geabsorbeerd heeft.

Doe het brood in een licht ingeoliede ovenschaal en bak in de oven tot de croutons goudbruin zijn.

Serveer recht uit de oven met de hete soep of bewaar de croutons in een goed afgesloten doos op kamertemperatuur tot twee dagen.

Toen ik een jaar of twaalf was heb ik voor het eerst gazpacho geproefd.

En een stevig etmaal later, toen ik nog steeds diezelfde gazpacho aan het verteren was, mezelf gezworen dat ik nooit of te nimmer nog ooit deze soep zou eten.

Ik heb er sindsdien nog wel geproefd maar nooit echt [...]]]>

Toen ik een jaar of twaalf was heb ik voor het eerst gazpacho geproefd.

En een stevig etmaal later, toen ik nog steeds diezelfde gazpacho aan het verteren was, mezelf gezworen dat ik nooit of te nimmer nog ooit deze soep zou eten.

Ik heb er sindsdien nog wel geproefd maar nooit echt lekker gevonden.

Tot ik Lydia haar gazpacho voor het eerst proefde een dikke maand geleden.

Had ik deze maar geproefd toen ik twaalf was.

Eén lepel van haar gazpacho en ik realiseerde me dat er echt te veel rotslechte gazpacho recepten in deze wereld rond dwarrelen.

Sinds een paar maanden kook ik, samen met onder andere deze mamzel, voor veruit de fijnste bende artiesten waar ik ooit voor gekookt heb.

Een paar van hen hebben ons hun favoriete recepten, meestal die van hun grootmoeders, toevertrouwd.

Bij Anke kon je al Lena haar super lekkere pierogi vinden.

En dan nu hier Lydia, onze favoriete Spaanse madam, haar gazpacho, die ik ronduit mega echt lekker vind.

Het is een simpel recept maar je mag er wel geen shortcuts op nemen.

Het is belangrijk dat je de paprika’s schilt en alle zaadjes verwijderd.

Hiervoor heb je enkel een goeie dunschiller nodig en een verse groene paprika. Een groene paprika die al een tijdje in jouw ijskast een arsenaal aan rimpels heeft opgespaard is niet geschikt voor dit gerecht.

Voor geen enkel gerecht trouwens.

Schil ook zeker de komkommer en verwijder de zaadjes.

Zoals het hoort volgens haar recept hebben we ze geserveerd met on the side fijn geplette hardgekookte eitjes, een in kleine blokjes gesneden geschilde groene paprika en reepjes gedroogde ham die we van Lydia cadeau hadden gekregen.

Fijn gesnipperde lente uitjes passen hier ook goed bij.

Maar als volleerde warhoofden waren we die vergeten bestellen.

En voor de veggie versie laat je gewoon de ham weg.

Let wel op: dit recept is qua hoeveelheden echt wel ‘gazpacho for a crowd’ en niet voor een intieme tête à tête  .

Lydia’s Gazpacho

Voldoende voor 25 à 30 porties

20 stuks sappige rijpe tomaten

4 tot 6 teentjes look, gepeld

4 grote banaansjalotten, gepeld

Anderhalve komkommer, geschild en zaadjes verwijderd

3 groene paprika’s, geschild en zaadjes verwijderd

1 kleine oudbakken baguette

rode wijnazijn

olijfolie

water

peper en zout

On the side:

5 hardgekookte eitjes, fijn geplet

reepjes fijn gesneden gedroogde ham

2 groene paprika’s, geschild, zaadjes verwijderd en in kleine blokjes gesneden

Begin met de baguette te laten weken in lauw water.

Snij dan de tomaten, sjalotten, komkommer en paprika in gelijke blokjes.

Die hoeven echt niet klein te zijn. Zo’n 2 cm à 3 cm is heel ok.

Doe de blokjes tomaat, sjalot, komkommer en paprika en look in een blender.

Knijp de baguette heel lichtjes uit en doe die eveneens in de blender.

Voeg wat zout en peper toe en laat de motor op de hoogste stand een minuut of twee draaien tot je een glad geheel hebt.

Met deze kwantiteit groenten en brood heb je twee à drie volle blenderbekers. Dit hangt af van de grootte van jouw blender.

Giet dan de soep nog eens door een fijne zeef.

Als de gazpacho te dik is kan je er nog extra water aan toevoegen.

Breng op smaak met peper, zout, rode wijnazijn en olijfolie.

Hoeveel je daarvan nodig hebt hangt af van hoe zoet de tomaten en de sjalotten zijn.

Daarom ga je beter stapsgewijs te werk en voeg je de peper, zout, azijn en olijfolie beetje bij beetje toe en proef je telkens opnieuw tot wanneer de smaak goed zit.

Gazpacho heeft echt wel het scherpe accent van azijn nodig.

Maar let op: teveel en je hebt een grote emmer vinaigrette.

Voor deze versie had ik bijvoorbeeld 2 volle eetlepels azijn nodig.

Serveer de gazpacho ijskoud met on the side fijn geplette hardgekookte eitjes, groene paprika in kleine blokjes gesneden en gedroogde ham.

Eer ik aan het soeprecept begin wou jullie graag kennis laten maken met twee van onze occasionele tuingasten.

Vorig jaar in de lente zag ik tijdens het afwassen in ons straatje twee wilde eenden ons huis voorbij waggelen.

Na een paar minuten kwamen ze terug de andere ander richting uit, kozen prompt voor [...]]]>

Eer ik aan het soeprecept begin wou jullie graag kennis laten maken met twee van onze occasionele tuingasten.

Vorig jaar in de lente zag ik tijdens het afwassen in ons straatje twee wilde eenden ons huis voorbij waggelen.

Na een paar minuten kwamen ze terug de andere ander richting uit, kozen prompt voor onze oprit, hup de halve meter omhoog naar het gras en installeerden zich onder onze berk.

Nu hebben we in de tuin veel vogels, een meneer en mevrouw egel, soms een baby egel, af en toe een loslopende kip, een steenmarter en een vos, maar in al de jaren dat we hier wonen hadden we nog nooit een eend, laat staan twee eenden, op bezoek gehad.

Nu is er in onze tuin, of omliggende tuinen geen vijver en een met water gevulde nieuwe kattenbak was het enige wat ik op dat moment kon bedenken om in hun buurt te zetten.

En jawel, mevrouw eend ging resoluut in de kattenbak zitten.

Vlug brood geweekt en ook dit viel in de smaak.

Ze zijn die dag meer dan vijf uur gebleven.

En de volgende dag waren ze terug. En de dag erop.

Soms bleven ze maar een half uurtje, soms een hele dag.

Rond 19u30 vlogen ze weg en ik had echt graag geweten waar naar toe.

We zijn hen zo een blauw plastic kinderzwembadje gaan kopen maar na een paar keer testen bleek de kattenbak een veel fijnere optie.

En plots, na drie maanden bleven ze weg.

Tot ze dit voorjaar,out of the blue,  ineens terug voor de deur stonden met een ‘en waar is ons eten en onze kattenbak’ blik in hun ogen.

Ze zijn ons ondertussen ook wel gewoon geworden.

Toen we onlangs in de tuin de foto’s voor de Bio-week 2012 maakten hebben ze de hele namiddag vlakbij ons liggen slapen.

Voor hun neus op en af van de keuken naar de tuin met borden en toch complete zen.

Hij lust heel graag zuurdesembrood maar zij is eerder een baguette madam.

En ze eten alle slakken die ze in de tuin vinden.

Ze trapt het heel vaak op haar alleen af en dan zit hij hier boven op ons dak te kwaken en op uitkijk.

Vorig jaar zijn ze tot midden juli gebleven maar ik hoop stiekem dat ze dit keer langer blijven.

En dan is er nu soep.

Dit is een van mijn favoriete lente/zomer soepen.

Je kan ze zowel koud als warm serveren.

Eén blik op de natte tuin daarnet en de beslissing om ze warm te eten was vlug genomen.

Gebruik boter als je de soep warm serveert en de olijfolie als je van plan bent ze ijskoud te serveren op een hete zomerdag.

Het delicate accent van de matcha betekent echter wel dat je de soep best serveert de dag dat je ze klaarmaakt.

Matcha bevat cafeïne, minder dan koffie dat wel, dus tenzij je aan het blokken bent zou ik deze soep eerder voor lunch dan late avondmaaltijd serveren.

Courgette en dille is een klassieke frisse combinatie die je vaak in de levant tegenkomt.

Ik hou van de aardse, grasachtige smaak die de matcha er aan toe voegt.

Let er wel op dat je soep laat afkoelen tot 80°C vooraleer er de matcha aantoe voegen.

Matcha wordt bitter wanneer het hoger dan 80°C verhit wordt.

Courgette, Matcha en Dille Soep

1 eetlepel boter of 1 eetlepel heel zachte olijfolie

3 sjalotten, grof gesneden

1 teentje look, fijn geraspt

1 klein busseltje dille, grof gehakt

3 medium courgettes, fijn gesneden

750 ml water of bouillon

zout en peper

1 volle eetlepel matcha poeder

Laat de sjalotten zachtjes garen in de boter of olijfolie.

Roer er de look en courgette door en giet er het water of de bouillon bij.

Kruid met zout en peper.

Breng aan de kook en laat zachtjes koken tot de courgettes gaar zijn.

Als de blokjes courgette klein gesneden zijn duurt het hooguit een vijftal minuten tot ze gaar zijn.

Verwijder de soep van het vuur en laat ze koelen tot 80°C.

Pureer de soep in een blender samen met de matcha.

Kruid extra met zout en peper indien nodig en serveer onmiddellijk.

Van 2 tot en met 10 juni is er opnieuw de bioweek.
Bij ons thuis is het elke week bioweek maar het is fijn om gedurende 9 dagen in heel Vlaanderen bio extra breed in de kijker te zien.
Deze week dus niet één recept maar zeven links naar maar [...]]]>

Van 2 tot en met 10 juni is er opnieuw de bioweek.
Bij ons thuis is het elke week bioweek maar het is fijn om gedurende 9 dagen in heel Vlaanderen bio extra breed in de kijker te zien.
Deze week dus niet één recept maar zeven links naar maar liefst zeven recepten die ik in het kader van de bioweek maakte.
Je kan kiezen uit rode biet risotto met dille en geitenkaas, groene asperges- en erwtjes soep met dragon, bloemkool frittata met citroenmelisse, komkommer met verse geitenkaas en gegrilde rode peper.
In het zoete departement is er verse abrikozencompote met gin en tijm, glutenvrije gebakken chocolade en quinoa moussetaart en karnemelk met vijgen en vlierbloesem.
Enjoy!

(Scroll down for recipe in English)

Dankzij de fenomenale uitvinding van gepelde vacuüm verpakte kastanjes is deze soep hier een vaste favoriet op koude dagen.

In de herfst kan ik zonder probleem uren spenderen aan het kraken van walnoten maar om een paar kilo’s vers gekookte of geroosterde hete kastanjes te pellen mis [...]]]>

(Scroll down for recipe in English)

Dankzij de fenomenale uitvinding van gepelde vacuüm verpakte kastanjes is deze soep hier een vaste favoriet op koude dagen.

In de herfst kan ik zonder probleem uren spenderen aan het kraken van walnoten maar om een paar kilo’s vers gekookte of geroosterde hete kastanjes te pellen mis ik echt het nodige geduld.

Het zoete van de kastanjes zorgt in deze soep voor de juiste balans tussen het rokerige van de single malt en het fruitige en zurige van de tomaten.

De zoetheid van kastanjes werd voor het eerst een paar eeuwen geleden onder de commerciële loep genomen.

Toen in november 1806 Napoleon het Continentaal stelsel afkondigde, de handelsoorlog tegen zijn grootste vijand de Britten, was er zo goed als onmiddellijk een suikertekort.

Bijna alle suiker kwam vanuit de Caraïben en geraakte enkel nog via smokkelroutes het Franse rijk binnen.

Antoine Parmentier, de landbouwkundige/militaire apotheker, die het populariseren van de aardappel reeds op zijn palmares had staan, zocht naar een rietsuikeralternatief op Franse bodem.

Hij probeerde suiker te winnen uit onder meer kastanjes, bieten en maïs. Het zag er heel goed uit voor de kastanjes maar Napoleon gaf uiteindelijk de voorkeur aan de bieten.

Te bedenken dat ons landschap er dus een had kunnen zijn met mooie oude kastanjebomen in plaats van onze huidige gesubsidieerde suikerbietvelden.

Talisker, de single malt van het eiland Skye,  gebruik ik in dit recept voor zijn uitgesproken turfaroma en smaak. Andere turf single malt whisky’s die je in de plaats kan gebruiken zijn Laphroaig, Lagavulin, Ardbeg of de Ierse Connemara.

De tomaten die ik in deze soep altijd gebruik zijn de gezeefde tomaten van La Motticella. De pomodori passati van tomatenteler Paolo Petrilli zijn biologisch geteeld, met de hand gepeld, en gezeefd. Plus ze zijn verpakt in glazen bokalen wat hun smaak volgens mij te goede komt. Tomaten in blik vind ik bijna altijd een metaalsmaak hebben. Als je dan toch al dure single malt in je soep gaat gebruiken kan je maar beter ook voor de beste kwaliteit tomaat in glas gaan die je jou kan veroorloven.

Tomaat, Kastanje en Talisker Single Malt Soep

1 eetlepel hoeveboter

3 sjalotten, fijn gehakt

1 teentje look, fijn gehakt

½  theelepel verse tijmblaadjes, fijn gehakt

700 gr gezeefde tomaten

125 gr gekookte kastanjes (vacuüm verpakking)

1 l  liter water of vegetarische bouillon

2 eetlepels single malt whisky

1 volle eetlepel mascarpone

zout en peper

¼ busseltje peterselie, fijn gehakt

Smelt de boter in een pan en voeg er de sjalotten en de look aan toe.

Kruid met zout en peper en laat zachtjes garen. Doe er pas de tomaten, tijm en kastanjes bij wanneer de sjalotten volledig gaar zijn.

Laat gedurende 10 minuten zachtjes sudderen en giet er dan het water of de bouillon. Breng aan de kook en laat gedurende 10 minuten koken.

Giet er de single malt bij en laat nog een minuut doorkoken.

Pureer de soep samen met de mascarpone en de peterselie in een blender gedurende 3 minuten. Kruid met zout en peper.

Je kan de peterselie ook net voor het serveren door de soep roeren.

Tomato, Chestnut & Single Malt Soup

1 tbsp butter (proper butter not margarine)
3 shallots or 1 large sweet onion, diced
1 clove of garlic, diced
1/2 tsp of fresh thyme leaves
700 g tinned peeled or chopped tomatoes (those in glass jars actually taste a lot better than the tinned ones)
125 g vacuum packed cooked chestnuts
1 liter water
2 to 3 tsp single malt (use a Talisker or a Laphroaig = peaty flavour)
1 heaped tbsp mascarpone
salt & pepper
some finely chopped parsley

Melt the butter in a pan. Add the thyme leaves.
Sweat the shallots or onion and the garlic in the butter until they are soft. Only then add the single malt, tomatoes and the chestnuts.
Season with salt and pepper.
Sweat for about 8 minutes over medium heat and add the water.
Bring to a boil, cover and simmer for about 15 minutes or until the chesnuts are soft.
Puree the soup together with the mascarpone in a blender until very smooth. Check the seasoning.
If you like your soup to have a thinner consistency add more water and adjust the seasoning.
Stir the parsley in the soup just before serving.

© Lut De Clercq. All rights reserved.

Keukengadgets vind ik bijna altijd overbodig maar onlangs ben ik toch door de knieën gegaan voor een maïs stripper.

Toegegeven, het is een naam die voor meerdere interpretaties – echter zelden culinair – vatbaar is.

De instructies hoe je maïs moet snijden zijn nochtans eenvoudig:
Hou de kolf schuin, [...]]]>

Keukengadgets vind ik bijna altijd overbodig maar onlangs ben ik toch door de knieën gegaan voor een maïs stripper.

Toegegeven, het is een naam die voor meerdere interpretaties – echter zelden culinair – vatbaar is.

De instructies hoe je maïs moet snijden zijn nochtans eenvoudig:
Hou de kolf schuin, met de smalle kant naar boven, en snij de korrels van boven naar beneden af met een scherp mes.
Dit werkt perfect als je dit uiterst traag doet.

Geduld voor dit soort dingen is echter niet een van mijn betere eigenschappen.

Zodat meestal, na het snijden van een tiental maïskolven zowel de keuken als ik er uit zien als de set van een uit de hand gelopen Cindy Sherman fotoshoot.

Heel fotogeniek, maar zeer weinig maïs om mee te koken en het duurt een eeuwigheid om alle korrels uit alle hoeken van de keuken, oren en decolleté op te poetsen.
Verse maïs staat om die reden niet zo vaak meer op het menu.

Terwijl verse maïssoep nochtans één van mijn zomerfavorieten is.
En toen zag ik dus onlangs de OXO Good Grips Corn Stripper.

Hij ziet er uit als een dikke computermuis en doet exact wat hij moet doen: maïskorrels snijden en opvangen.

Makkelijk te poetsen en neemt amper plaats in dus maïs staat opnieuw op de shoppinglijst voor morgen.

In de Verenigde Staten teelden Indianen reeds in de 18de eeuw verschillende kleuren maïs.

Volgens hen had de wereld 6 richtingen; noord, zuid, oost, west en tevens naar boven en beneden. Voor de meeste stammen stond zwarte maïs was voor het zuiden, gele voor het westen, rode voor het noorden, blauwe voor het oosten, witte stond voor boven en de multi gekleurde voor beneden. Hieronder vind je een recept met verse maïs uit het westen.

Maïs Soep met Gember en Komijn

een klontje boter
1 ajuin, fijn gesneden
1 teentje look, fijn gesneden
1 afgestreken theelepel komijnzaadjes
1,5 cm verse gember, zeer fijn gesneden
maïskorrels van 3 kolven
600 ml water
een paar blaadjes munt
fijn geraspte schil van ¼ limoen
peper en zout

Breng in een pan de 600 ml water aan de kook en laat er de maïskolven, ontdaan van hun korrels, in koken gedurende 10 minuten.

Smelt de boter in een andere pan en voeg er de ajuinen aan toe. Kruid met peper en zout, roer er de look , komijnzaadjes en gember door en laat zachtjes garen over een medium vuur gedurende 10 minuten .
Voeg er de maïskorrels en de maisbouillon aan toe. Breng aan de kook en laat gedurende 10 minuten zachtjes koken.
Pureer de soep in een blender op de hoogste stand samen met de blaadjes munt en de limoenschil.

Breng op smaak met zout en peper.

© Lut De Clercq. All rights reserved.