In onze contreien is het rond deze tijd van het jaar moeilijk om een kerstmarkt te ontwijken.

Elke stad en bijna elk dorp heeft er wel een versie van.

Bij de ene blijft het beperkt tot een weekend bij andere beginnen ze er al eind november aan en gaan ze gezwind door tot in [...]]]>

In onze contreien is het rond deze tijd van het jaar moeilijk om een kerstmarkt te ontwijken.

Elke stad en bijna elk dorp heeft er wel een versie van.

Bij de ene blijft het beperkt tot een weekend bij andere beginnen ze er al eind november aan en gaan ze gezwind door tot in het nieuwe jaar.

En bij die kerstmarkten horen telkens talloze standjes met glühwein.

Meestal aangeprezen met ‘fait maison bordjes ‘ die voor de dampende ketels staan.

Maar bijna even vaak gaat het echter over prefab versies met niet lekkere wijnen als basis die op de koop toe artificieel gekruid zijn.

Of kant en klare mengsels die enkel moeten opgewarmd worden.

En dan vraag je jou een paar uur later af waarom je jou zo dempig voelt.

Maar dan ga je naar Basel, Zwitserland en plots is de glühwein vervangen door hypokras en heeft elk café, bar of kerstmarktstandje oprecht zijn eigenste recept.

Wat mag hypokras dan wel zijn?

Niks minder dan de oerversie van glühwein.

En de oerversie van sangria!

In de veertiende eeuw, jawel zo lang geleden, was er een Franse kok die Guillaume Tirel heette en kookte voor een hele resem Franse adel en koningen .

Hij was zowaar de eerste celebrity chef en had zelfs een nom de plume: Taillevent.

Taillevent zou Le Viandier geschreven hebben, één van de belangrijkste naslagwerken over de Middeleeuwse kookkunst.

In Le Viandier staat er al een recept voor Hypokras.

Hypokras is de Zwitsers Duitse spelling.

Hippocras, hyppocras, hipocras, hypocras…. allemaal goed qua spelling.

In de veertiende eeuw waren de wijnen uit de Bourgogne streek nog redelijk obscuur.

Taillevant was een fan van het eerste uur, en op zijn eentje ervoor verantwoordelijk dat deze wijnen geserveerd werden bij de officiële banketten van koning Filips VI van Frankrijk en Karel V en Karel VI van Frankrijk.

Dit recept is een interpretatie van het origineel en je kan het in de zomer evengoed over grote ijsblokjes serveren.

De paradijskorrels in het recept zijn afkomstig van West Afrika en werden courant gebruikt in de Middeleeuwen in plaats van peper.

Paradijskorrels zijn pikant, behoren tot de gemberfamilie en hebben een lichte citrussmaak.

Vind je er geen dan kan je een mengeling van zwarte peper en kardamom gebruiken ter vervanging.

In België heeft het merk Comptoir des Epices paradijskorrels in hun aanbod.

In de Middeleeuwen waren gezoete en gekruide rode wijnen zeer populair bij de allerrijksten.

In de winter werden ze warm gedronken en in de zomer gekoeld.

Ze werden zowel als aperitief of als digestief gedronken.

Hypokras kreeg eveneens een veelheid geneeskrachtige eigenschappen toegedicht.

Taillevent dronk vaak hypokras en is tachtig jaar oud geworden. Een stevige prestatie in de Middeleeuwen dus misschien een juiste reputatie?

In de negentiende eeuw verdween de hypokras traditie in zowat heel Europa maar in Basel en omstreken bleef het populair.

Zozeer zelfs dat er sinds 1996 op nieuwjaarsdag uit de Dreizack bron in het centrum geen water maar hypokras stroomt en de bevolking daar om 11u ’s ochtends bij elkaar komt om het nieuwe jaar te verwelkomen.

Met een glas hypokras in de hand.

En dan blij en licht beschonken naar huis.

Te voet!

Hyppokras

750 ml rode wijn (pinot noir uit de Bourgogne)

100 ml vloeibare honing, lichtjes verwarmd

50 ml rozenwater

25 g verse gember, geschild en in reepjes gesneden

4 kaneelstokjes

2 steranijs

1 volle theelepel paradijskorrels

1 stevige mespunt vers gemalen nootmuskaat

6 stuks kruidnagel

1 groot blad verse salie

Roer alle ingrediënten goed door elkaar, dek af en laat 8 uur rusten op een koele plaats.

Giet de hyppokras door een fijne kaasdoek in een pan en verwarm tot net onder het kookpunt.

Serveer onmiddellijk of giet in een voorverwarmde thermos.

Sinds ik begin december de inhoud van mijn hoofd eens stevig door elkaar schudde  lustte ik prompt geen koffie meer.

Tot dan was een ijskoude latte mijn poison du jour, of du matin dan toch.

Maar zelfs anderhalve maand Japan, waar je op straat toch om de zoveel meter een drankautomaat tegenkomt die gevuld [...]]]>

Sinds ik begin december de inhoud van mijn hoofd eens stevig door elkaar schudde  lustte ik prompt geen koffie meer.

Tot dan was een ijskoude latte mijn poison du jour, of du matin dan toch.

Maar zelfs anderhalve maand Japan, waar je op straat toch om de zoveel meter een drankautomaat tegenkomt die gevuld is met een overvloed aan blikjes iced coffee in alle mogelijke sterktes en variaties, kon mij niet terug richting koffie lokken.

In Okinawa heeft echter bijna elk koffie of theehuis verse chai latte op de kaart staan.

Plus altijd de keuze tussen melk of sojamelk.

Een klassieke masala chai latte maak je door een mengeling van specerijen in water te koken, er de thee aan toe te voegen en dan te mengen met hete melk.

Maar terwijl Kanji in thuisquarantaine zit heb ik zelfopgelegde schrijfquarantaine zodat ik een paar dringende deadlines kan halen.

Maar op een voormiddag vier keer masala chai latte maken duwt me iets te veel in de richitng van procrastinatie.

Dus maak ik me nu elke ochtend een basis met de thee en de specerijen en hoef ik enkel de melk samen met de mix op te warmen.

Luiewijverij? Misschien maar wel heel handig en ik kan elke dag bepalen of ik zin heb in extra gember, kaneel, kardemom of peper.

De pimentbolletjes worden niet gebruikt in de traditionele mix. De sinaasappelschil trouwens ook niet, maar ik vind ze er lekker in.

De specerijen mengeling heet in India ‘karha’ en bijna elk gezin heeft er zijn eigen karha voor masala chai.

Assam thee, uit het Noord Oosten van India is de klassieke masala chai theesoort.

Je kan ook Darjeeling gebruiken.

Darjeeling geeft een lichte en meer fruitige smaak maar in de winter heb ik graag de volle moutachtige smaak die zo eigen is aan assam thee.

Voor dit recept gebruikte ik de Mijicajan assam van Le Palais des Thés.

Masala chai latte basis

1 liter water

3 kaneelstokjes

17 groene kardemom, licht gekneusd

3 steranijs

9 kruidnagel

3 piment, grof geplet

1 theelepel wilde anijszaadjes (je kan die vervangen door venkelzaadjes)

14 rode pondichery peperbolletjes, grof geplet (je kan die vervangen door zwarte peperbolletjes)

1 mespunt vers geraspte sinaasappelschil

3 cm verse gember, grof gehakt

10 volle theelepels assam thee

3 afgestreken eetlepels grof rietsuiker (of meer of minder naar believen)

Giet het koude water in een pan en doe er de kaneel, kardemom, steranijs, kruidnagel, piment, anijszaadjes en de rode pondichery bij.

Breng langzaam aan de kook en voeg er dan de verse gember bij en de sinaasappelschil.

Laat gedurende 30 seconden koken en roer er dan de thee door.

Dek af en verwijder onmiddellijk van het vuur.

Laat de thee 4 minuten trekken.

Bekleed ondertussen een fijne zeef met een vochtige kaasdoek.

Giet de thee door de zeef en wring de kaasdoek lichtjes uit.

Roer de suiker door de thee en laat volledig afkoelen.

Bewaar in de ijskast.

Om warme chai latte te maken verwarm je gelijke delen van de basis met melk, soja, havermout, amandelmelk… .

Je kan ook 1/3 melk mengen met 2/3 basis mix voor een sterkere smaak.

1. Dat in het pikdonker keihard tegen de openstaande kofferdeur van je auto botsen geen al te goed idee is.

2. Dat bovengenoemd feit zelfs in een stevige hersenschudding kan resulteren.

3. Dat mensen met een hersenschudding, behalve de fysieke ongemakken die een schudding der [...]]]>
En wat hebben wij deze week geleerd?

1. Dat in het pikdonker keihard tegen de openstaande kofferdeur van je auto botsen geen al te goed idee is.

2. Dat bovengenoemd feit zelfs in een stevige hersenschudding kan resulteren.

3. Dat mensen met een hersenschudding, behalve de fysieke ongemakken die een schudding der hersenen al met zich meebrengt, ook nog eens een alcoholverbod krijgen.

Omdat ik wat er nog functioneert in mijn brein echt wel koester en het liefst zou hebben dat het nog heel lang goed en alert kan blijven meegaan hou ik mij keurig aan artikel 3.

Een alcoholvrije cocktail dus deze keer.

Saffraan is al altijd een van mijn favoriete specerijen geweest.

Het bitterzoete hooi-achtige aroma van saffraan gaat mooi samen met de rijpe peren en het sinaasappelsap.

Je kan dit sap gewoon puur drinken.

Je kan het ook aanlengen met spuitwater.
Een spuitwater met stevige bubbels zoals Spa Rood of Perrier werkt hier beter.

Je kan het ook warm drinken als alcoholvrij alternatief voor warme wijn, warme rum, warme whisky macs. …
Bij de warme versie voeg je er beter een theelepel honing aan toe en het sap heet laten worden maar zeker niet laten koken.

Sinaasappel, Peer en Saffraansap

12 sinaasappels, geperst

4 rijpe sappige peren, geschild en klokhuis verwijderd

een paar saffraandraadjes

50 ml heet water

Laat de saffraandraadjes 10 minuten weken in het hete water.

Giet het sinaasappelsap en het saffraanwater in een blender.

Voeg er de peren aan toe en pureer gedurende 1 minuut met de motor op de hoogste stand.

Serveer puur met ijsblokjes of leng aan met 250 ml fel sprankelend water.

Deze zomer heb je in deze contreien eigenlijk twee opties.

Je kan elke dag lopen mopperen en druiloren omwille van het weer.

Of je kan beslissen dat zomer eerder een state of mind is.

En dan kan de rest van dit seizoen nog nauwelijks stuk.

En wat jodelt er meer warmte en zon [...]]]>

Deze zomer heb je in deze contreien eigenlijk twee opties.

Je kan elke dag lopen mopperen en druiloren omwille van het weer.

Of je kan beslissen dat zomer eerder een state of mind is.

En dan kan de rest van dit seizoen nog nauwelijks stuk.

En wat jodelt er meer warmte en zon dan een limonade van lavendel en citroen?

Zelfs bij 16 graden Celcius buiten, met binnen het haardvuur aan en wafeldeeg dat bijna klaar is om te bakken.

Je hebt voor deze limonade 12 gram verse lavendelbloemknoppen nodig.

Een doorsnee bloemknop weegt ongeveer 0,40 gram dus je hebt ongeveer 30 lavendelbloemknoppen nodig.

Ik maak de limonade meestal met spuitwater maar je kan ze uiteraard ook met plat water maken.

Of gebruik ze als basis voor een lichte cocktail met prosecco in plaats van het spuitwater.

Het is geen heel zoete limonade dus gebruik gerust een 50 gram suiker extra in je siroop als je graag zoeter hebt.

Lavendel en Citroen Limonade

12 g verse lavendelbloemen

400 ml water

150 g suiker

2 dunne plakjes verse gember

vers geperst citroensap

spuitwater

Breng het water met de suiker aan de kook en roer tot alle suiker opgelost is.

Doe de lavendelbloemen in de kokende siroop, dek af en verwijder van het vuur.

Laat de lavendel 15 à 20 minuten trekken en zeef de siroop.

Laat de siroop volledig afkoelen en bewaar goed afgedekt in de ijskast tot je ze nodig hebt.

De siroop kan je een paar dagen in de ijskast bewaren.

Per glas heb je 4 eetlepels van de lichte lavendelsiroop nodig, 2 eetlepels vers citroensap, 150 ml spuitwater en ijsblokjes.

Van 2 tot en met 10 juni is er opnieuw de bioweek.
Bij ons thuis is het elke week bioweek maar het is fijn om gedurende 9 dagen in heel Vlaanderen bio extra breed in de kijker te zien.
Deze week dus niet één recept maar zeven links naar maar [...]]]>

Van 2 tot en met 10 juni is er opnieuw de bioweek.
Bij ons thuis is het elke week bioweek maar het is fijn om gedurende 9 dagen in heel Vlaanderen bio extra breed in de kijker te zien.
Deze week dus niet één recept maar zeven links naar maar liefst zeven recepten die ik in het kader van de bioweek maakte.
Je kan kiezen uit rode biet risotto met dille en geitenkaas, groene asperges- en erwtjes soep met dragon, bloemkool frittata met citroenmelisse, komkommer met verse geitenkaas en gegrilde rode peper.
In het zoete departement is er verse abrikozencompote met gin en tijm, glutenvrije gebakken chocolade en quinoa moussetaart en karnemelk met vijgen en vlierbloesem.
Enjoy!

Met temperaturen die erin slagen om binnen het etmaal van zonnig lenteweer naar barkoud wintersweer om te slaan raakt een mens al eens uit zijn culinaire doen.

Het ene moment is het warm, zonnig en heb ik zin in chocoladeroomijs maar een paar uur later lijkt het een stuk zinniger om warme chocolademelk [...]]]>

Met temperaturen die erin slagen om binnen het etmaal van zonnig lenteweer naar barkoud wintersweer om te slaan raakt een mens al eens uit zijn culinaire doen.

Het ene moment is het warm, zonnig en heb ik zin in chocoladeroomijs maar een paar uur later lijkt het een stuk zinniger om warme chocolademelk te serveren.

En het lijkt er de komende dagen niet beter op te worden.

Ik ga me dus voorzien op beide.

Vers gedraaid ijs in de diepvries en warme chocolademelk in een thermos.

De zon lijkt even terug te zijn dus eerst ijs maken.

Voor zowel het ijs als de warme chocolademelk koos ik voor basilicum en sinaasappel als smaak extras.

Verse dragon en citroen is een andere lekkere combinatie met chocolade.

Als je voor deze combinatie kiest laat je de Grand Marnier in het recept weg.

De aroma’s van de basilicum en sinaasappel zijn fel aanwezig in dit ijs.

Het heeft een heel rijke textuur; gebruik gerust gelijke delen room en melk voor een iets lichtere versie.

En dan nu de warme versie.

In Mexico, Italië, Spanje en Frankrijk maken ze zeer dikke versies van warme chocolademelk.

De eerste keer, ik moet een jaar of 16 geweest zijn,  dat ik ooit bij Ladurée in Parijs hun chocolat chaud proefde, dacht ik dat ze per abuis een zilveren kannetje chocoladesaus op tafel gezet hadden.

Mijn lepel bleef er bijna recht in staan en was een wereld weg van de chocolademelk die ik tot toen ooit geproefd had.

Super lekker maar tegelijk o zo zwaar.

Na mijn warme chocolade heb ik de rest van de dag geen greintje honger meer gehad.

In Parijs ga ik nog steeds af en toe voor een chocolade fix bij Ladurée, Angelina, Jean-Paul Hévin of bij Jacques Genin.

Thuis heb ik echter liever een lichtere versie.

Eén waar ik rustig 2 kopjes van kan drinken zonder een halve levercrisis te krijgen.

De verhouding chocolade en melk die ik het vaakst hanteer is 1 op 10 (50g chocolade op 500 ml melk).

En nu naar buiten kijken en dan beslissen wat we eerst gaan proeven.

Chocolade roomijs met Basilicum en Sinaasappel

100 ml volle verse melk

10-tal basilicumblaadjes

3 eierdooiers

60 g rietsuiker

300 ml verse room

Fijn geraspte schil van ¼ onbespoten sinaasappel

100 g chocolade met 64% cacaogehalte

1 eetlepel Grand Marnier

Vul een kom met ijskoud water en ijsblokjes.

Doe de chocolade in een propere kom die in het ijsbad past en zet opzij.

Pureer de basilicumblaadjes en de melk met een staafmixer.

Klop de eierdooiers en de suiker los in een kom.

Verwarm de melk en de room tot net onder het kookpunt en verwijder van het vuur.

Roer 2 eetlepels van de hete melk en room  los in de eieren.

Blijf roeren en giet ondertussen in een dunne straal de rest van de melk en room bij de eieren.

Roer er eveneens de sinaasappelschil door.

Giet de mengeling terug in de pan en verhit al roerend tot ongeveer 80°C of tot de custard in een dunne laag aan de lepel blijft kleven.

Giet de custard door een fijne zeef in de kom met chocolade.

Roer goed tot alle chocolade gesmolten is en plaats de kom dan in het ijsbad.

Roer er de Grand Marnier door en laat volledig afkoelen.

Plaats in de ijskast tot het mengsel ijskoud is en draai af in ijsmachine tot het ijs dik is.

Plaats het ijs 4 uur in de diepvries .

Haal het ijs 5 à 10 minuten voor het serveren uit de diepvries.

Warme Chocolademelk met Basilicum en Sinaasappel

250 ml melk

25 gr pure chocolade in kleine stukjes gebroken

2 grote blaadjes basilicum, fijn gesneden

mespunt fijn geraspte schil van sinaasappel

Verwarm de melk in een pan met dikke bodem tot net onder het kookpunt.

Doe ondertussen de chocolade, basilicum en sinaasappelschil in een blender.

Giet er de hete melk over en plaats het dekstel stevig op de blender.

Laat de motor draaien tot alle chocolade gesmolten is en de chocolademelk goed schuimt.

Onmiddellijk serveren of in een met heet water voorverwarmde thermos gieten en goed afsluiten.

Neen, neen, het is geen spelfout.

In ons huis worden woorden heel vaak omgedraaid.

Wat in ieder geval een stuk plezanter is dan mochten ze verdraaid worden.

En soms vinden we het resultaat veel mooier dan het origineel en wordt dit ons nieuwe woord.

Mompelpoes heeft [...]]]> (Scroll down for English version of recipe)

Neen, neen, het is geen spelfout.

In ons huis worden woorden heel vaak omgedraaid.

Wat in ieder geval een stuk plezanter is dan mochten ze verdraaid worden.

En soms vinden we het resultaat veel mooier dan het origineel en wordt dit ons nieuwe woord.

Mompelpoes heeft op die manier al jaren de plaats ingenomen van pompelmoes.

En in de herfst gaan we naar het bos neukebootjes rapen. En frietjes eten we met yamonnaise.

In 2009 las ik voor het eerst het manuscript van het Brooddoosverhaalboek van Dimitri Leue waar ik de kinderrecepten ging voor schrijven.

Ik voelde me op slag thuis in het verhaal toen ik de zin ‘boterham met fonkituur’ las.

Ik zou kunnen zeggen dat het mooie lenteweer me deze ochtend richting dit gezonde drankje dreef.

De waarheid neigt echter eerder naar gisterenavond wellicht net iets té veel bier en kaas gepaired dan goed voor me was.

Maar lekker, dat wel.

En het is lente!

Avocado, Banaan en Mompelpoes Smoothie

Voor 2 glazen heb je nodig:

½ rijpe banaan

½ rijpe avocado

sap van 1 pompelmoes

sap van 1 citroen

1 eetlepel honing (optioneel)

120 ml yoghurt

120 ml water

stuk of 10 ijsblokjes

Doe alle ingrediënten in een blender en mix tot een glad geheel. Serveer onmiddellijk.

Avocado, Banana and Grapefruit Smoothie

Makes 2 decent size glasses:

½ ripe banana

½ ripe avocado

Juice of 1 grapefruit

Juice of 1 lemon

1 tablespoon honey (optional)

½ cup plain yoghurt

½ cup water

About 10 ice cubes

Put all the ingredients in a blender and process until smooth.

Serve immediately.

Ik vind alle prefab drinkyoghurt brouwsels klefferig zoet maar dit was liefde vanaf de eerste slok.

Niet te fel gezoet zodat het bittere van de koffie bleef.

Net voor de terugreis kocht ik zelfs [...]]]>
Jaren geleden ontdekte ik in de Zwitserse supermarkten zoals Coop en Migros voor het eerst hun koffie/yoghurt drankje.

Ik vind alle prefab drinkyoghurt brouwsels klefferig zoet maar dit was liefde vanaf de eerste slok.

Niet te fel gezoet zodat het bittere van de koffie bleef.

Net voor de terugreis kocht ik zelfs een koelbox die ik volstouwde met mijn nieuw favoriete drankje. Mijn rantsoen, dat goed moest zijn voor drie weken, was echter na één week met veel liefde opgedronken. Er zat dus niks anders op om zelf mijn favoriete ochtenddrankje te maken.
Het is wel zo simpel dat je het moeiteloos slaapdronken kan maken.

150 ml bio Griekse yoghurt
1 dubbel shot espresso, goed gekoeld
1 eetlepel esdoornsiroop

Mix de yoghurt met de koffie en de esdoornsiroop in een blender of met een staafmixer en serveer onmiddellijk.
Je kan ook gewone natuur yoghurt gebruiken maar die laat je dan best een paar uur in de ijskast uitlekken in een fijne zeef met kaasdoek.
Gebruik meer esdoornsiroop als je liever een zoeter drankje hebt.

© Lut De Clercq. All rights reserved.