December is traditioneel een maand waarin veel gevierd wordt.

Of het nu Kerstmis, Kwanzaa, Hanukkah of het Julfeest is; er komt altijd veel eten aan te pas.

Echt veel eten.

Bij veel eten hoort gebruikelijk ook veel afwas.

Zeker, er zijn handige tips die er voor zorgen dat de afwasberg onder controle blijft maar [...]]]>

December is traditioneel een maand waarin veel gevierd wordt.

Of het nu Kerstmis, Kwanzaa, Hanukkah of het Julfeest is; er komt altijd veel eten aan te pas.

Echt veel eten.

Bij veel eten hoort gebruikelijk ook veel afwas.

Zeker, er zijn handige tips die er voor zorgen dat de afwasberg onder controle blijft maar die hebben te maken met afwasplanning.

Het volume wordt er echter niet minder op.

In professionele keukens is er bijna altijd een afwasser dus dan sta je er als kok niet echt bij stil hoeveel potten en pannen je er doorjaagt tijdens het koken.

Laat staan hoeveel borden, glazen en bestek.

Een afwasmachine neemt veel van de corvee op zich maar bij een intense kooksessie en veel volk aan tafel kan die niet echt volgen.

Dus dan maar afwassen the old fashioned way.

En daar precies had ik het nu graag eens over gehad zie.

Mijn recente afwassponsjesstress.

Het is een woord, het bestaat, echt waar.

Tot een paar jaar geleden vond ik in zowat elke supermarkt in onze buurt mijn favoriete afwassponsjes.

Een dikke laag spons met een laag lurex aan de buitenkant.

Ik ben echt geen bling bling mamzel behalve qua lurexsponzen.

Toen vond ik ze plots enkel nog in Delhaize in een veel dunnere generische versie.

Tot ze ook daar verdwenen en enkel nog Viledasponjes, die met de gele spons en groene schuurkant, de plak zwaaiden in de rayon sponsjes.

Ik was graag af maar met die geel/groene dingen slinkt mijn afwasmoed met de minuut.

Wat zeg ik? Ik wil er eigenlijk niet eens aan beginnen wanneer ik er een zie liggen naast de afwasbak.

Ik haat hun textuur, hun stugheid, kortom hun alles.

Sinds twee jaar check ik dan ook telkens wanneer ik in het buitenland ben het lokale aanbod van afwassponsjes.

Toen ik begin dit jaar met onze Kanji landde op Schiphol moest ik met hem door de controle.

Er werd me gevraagd mijn handbagage te openen en ik vergeet nooit de blik vol ongeloof van de douane mevrouw nadat ze mijn valies doorzocht had.

‘Dus u komt nu uit Japan aan in Schiphol en u heeft mee: ten eerste één Japanse hond, ten tweede 6 dozen Japanse KitKat en ten derde 10 stuks Japanse afwassponsjes?’

In Parijs heeft de Bon Marché mooie dikke lurex sponzen, in Zwitserland heeft Coop de beste.

De allerbeste zijn Duitse maar ik heb ze enkel in een sublieme kookwinkel in Merano, Zuid Tirol gevonden.

Mijn favoriete lurex schwamm wordt wel verkocht op de Duitse Amazon site maar enkel in Duitsland geleverd.

Een mens zou al eens overwegen om in Beieren te gaan wonen.

Japan heeft eveneens sublieme afwassponsjes. China niet.

Morgen, in Naha, Okinawa, staat het inslaan van een nieuwe Japanse lading kira kira sponsjes op het programma.

Merry Christmas!