De Japanse Sadaharu Aoki is al jaren een van mijn absolute favoriete patissiers.

Soms is  enkel het idee om één van zijn matcha éclairs te eten voldoende om mijn valiezen te pakken en richting Parijs te vertrekken.

‘Amai, die heeft ook niet veel nodig om naar Parijs te gaan’ hoor ik je [...]]]>

De Japanse Sadaharu Aoki is al jaren een van mijn absolute favoriete patissiers.

Soms is  enkel het idee om één van zijn matcha éclairs te eten voldoende om mijn valiezen te pakken en richting Parijs te vertrekken.

‘Amai, die heeft ook niet veel nodig om naar Parijs te gaan’ hoor ik je denken.

Dat is wellicht waar.

Maar kan het ook zijn dat je nog nooit zijn millefeuille met matcha geproefd hebt?

Of zijn matcha croissant?

Mr. Aoki zijn bladerdeeg komt namelijk uit een andere wereld.

Of zijn éclair met zwarte sesam?

Of zijn yuzu taartje?

Of zijn kastanje macaron?

Right! Paris it is!

Op 23-jarige leeftijd ging hij in de leer bij groten zoals Frédy Girardet in het Zwitserse Crissier en ‘Mr. Lekkerste Pain au Chocolat in Parijs’Jean Millet.

Sadaharu Aoki werd niet alleen een absolute meester in het maken van de Franse klassiekers.

Hij drukte er tevens duidelijk zijn eigen Japanse stempel op.

Niet enkel door ingrediënten zoals matcha, yuzu, zwarte en witte sesamzaadjes te gebruiken maar eveneens door zijn Japans oog voor detail en eenvoud.

Maar ook wanneer het over Franse klassiekers pur sang gaat zoals een chocoladetaartje met gezouten karamel laat hij de competitie ver achter zich.

En dan in de categorie ‘klein lekkers dat in de valies kan’:

Het populaire warme chocolademerk Choc-o-Lait, de vierkante blokjes Callebaut chocolade met in het midden een houten roerstokje, produceren voor Sadaharu Aoki 2 exclusieve smaken: matcha en yuzu.

De zon scheen in Parijs en we hadden gedacht om de gebakjes thuis in de avondzon te fotograferen.

Maar eens we uit Parijs wegreden werd het duidelijk dat er thuis niet echt sprake was van zon.

Dan in de late namiddag maar de passende Chantilly uitrit genomen en naar een geschikte locatie voor de foto’s van onze taartjes gezocht.

En nu ik de foto’s bekijk bedenk ik dat we die boomstronk, inclusief lieveheerbeestje,  beter mee naar huis hadden genomen….

Vorige week werd het nog maar eens duidelijk waarom ik veel liever met de auto naar Parijs ga dan met de trein.

Akkoord, met de trein kan je, na amper anderhalf uur, al je eerste chocolat chaud met croissant savoureren zonder één greintje file of Périphériquestress te hebben doorstaan.

Als je van plan [...]]]>

Vorige week werd het nog maar eens duidelijk waarom ik veel liever met de auto naar Parijs ga dan met de trein.

Akkoord, met de trein kan je, na amper anderhalf uur, al je eerste chocolat chaud met croissant savoureren zonder één greintje file of Périphériquestress te hebben doorstaan.

Als je van plan bent om je culinaire shopping in Parijs te beperken tot een dozijn koperen vormpjes om canelés te maken en een paar doosjes cire d’abeille om die vormpjes mee in te strijken dan lukt de combinatie trein/handbagage nog.

Het vergt echter een ijzeren wil om je strikt aan je boodschappenlijst te houden wanneer je winkels zoals Mora (canelé vormpjes) of G. Detou (pun intended) binnenstapt.

En als je van plan bent om je drankenkast van zijn lente- en zomergarderobe te voorzien dan is met de auto gaan toch wel de enige keuze.

Tenzij een bestelwagen.

En alhoewel er in Parijs een paar winkels zijn met een knappe selectie sterke drank, La Maison du Whisky steekt er qua keuze en kennis torenhoog bovenuit.

La Maison du Whisky werd in 1956 in Parijs opgericht door Georges Bénitah .

In 1968 opende hij de winkel in Rue d’Anjou, vlakbij de Madeleine.

In 2002 volgde een winkel in Singapore.

Sinds 2010 hebben ze echter een tweede winkel geopend die LMDW Fine Spirits heet.

De winkel is op de Carrefour de l’ Odéon, in het 6^de arrondissement, en je vindt er over 3 verdiepingen de mooiste collectie sterke dranken en bitters.

En wat voor een selectie bitters!

Bitters gebruik ik uiteraard in cocktails maar nog meer gebruik ik ze dagelijks in zowel mijn zoete als hartige gerechten en sauzen.

De Grapefruit Bitter van Scrappy’s en de Xocolatl Mole Bitter van Bittermens zijn op dit moment mijn twee coups de coeur.

Ben je toch in Parijs met de trein dan zijn de flesjes bitters bovendien een aanrader voor hand luggage only.

En qua bittere likeuren is er niet enkel de Bitter van de Italiaanse stoker Nardini maar ook hun Rabarbara.

Voor deze zomer ben ik ook van plan om de vlierbloesemsiroop in mijn Hugo’s te vervangen door de verrukkelijke vlierbloesemlikeur van Saint Germain.

Een vlierbloesemlikeur, met een heel frisse smaak,  gemaakt in de Franse Alpen, maar een stuk gemakkelijker te vinden in de Verenigde Staten dan in Europa.

Nu nog uitvissen naar welke ‘Hugo’ die cocktail nu genoemd is!

Verder gingen er een paar mooie gins, absinthes, tequilas, mezcals in onze shoppingmand en behalve het weer is onze drankkast helemaal klaar voor de lente en de zomer.

Behalve de fenomenale selectie van LMDW Fine Spirits is het de grondige productkennis van de verkopers die dit voor mij één van mijn favoriete adressen in Parijs maakt.