De Belluard Bollwerk Festival editie 2013 is achter de rug.

Snik.

De afgelopen weken was Derrière-Les Remparts, 14 in Fribourg, Zwitserland ons vuurdoopadres waar we met ons Belgo – Suisse keukenteam elke dag de festival catering verzorgden.

Het Zwitserse gedeelte van ons team waren geen professionele koks maar super enthousiaste amateurkoks die elk op [...]]]>

De Belluard Bollwerk Festival editie 2013 is achter de rug.

Snik.

De afgelopen weken was Derrière-Les Remparts, 14 in Fribourg, Zwitserland ons vuurdoopadres waar we met ons Belgo – Suisse keukenteam elke dag de festival catering verzorgden.

Het Zwitserse gedeelte van ons team waren geen professionele koks maar super enthousiaste amateurkoks die elk op zich hun strepen al stevig verdiend hadden als actrice, toneelschrijver, professor visuele kunsten en sound engineer/producer.

Elk van hun achtergronden zorgde in de keuken voor kleurrijke gesprekken gaande van Beckett tot analoog vs digitaal opnemen tot de vrouwenrollen van Shakespeare.

En dit alles in een mengeling van Frans, Engels, Duits en Zwitsers Duits.

Door elkaar.

Hun absolute liefde voor het Belluard festival is wat hun bijna elk jaar richting festivalkeuken drijft.

De dag na de laatste cateringdag was het plan om met de hele ploeg te gaan eten en drinken na de demontage van de keuken.

Alleen, op zondag is zo goed als alles dicht in Fribourg en onze favoriet Les 4 Vents was open maar reeds volgeboekt.

Pascal,  onze Zwitserse sound engineer/producer, liet toen vallen dat hij net buiten de stad in een chalet woonde.

Met zicht op de bergen!

Dat mag je nu eens niet zeggen tegen een troep Belgen die zich twee weken uit de naad gewerkt hebben en dromen van chalets met bergzichten.

Eén van de ruimtes naast onze keuken werd tijdens het festival onveilig gemaakt door de drie mamzellen van de Domestic Science Club.

Ook zij hadden chaletverzuchtingen en voor de arme Pascal het wist zat zijn chalet vol uitgelaten Belgen die in zijn keuken prompt een Hugo hoek installeerden.

Wat er ook in zijn keuken stond was een vers gebakken rabarbertaart die o zo lekker rook en er verrukkelijk uitzag.

Dus naast een fan en kenner van octopus bleek hij ook nog eens lekkere taarten te kunnen bakken.

De chalet en het zich op de bergen kan ik je er jammer genoeg niet bij geven.
Maar Pascal zijn recept geef ik maar al te graag.

De Rabarbertaart van Pascal

Kruimeldeeg:

150 g tarwebloem

150 g speltbloem

150 g boter, in stukjes gesneden

snuifje zout

80 ml ijskoud water

Vulling:

600 g rabarber, ongeschild en in blokjes gesneden

2 eieren

250 ml room

150 g grof rietsuiker

60 g fijn gemalen amandelen

Dit recept is voor een taartvorm van 28 cm.

Neem 50 g van de 150 g suiker en roer die in een kom door de blokjes rabarber.

Laat een uur staan op kamertemperatuur en laat vervolgens gedurende nog een uur uitlekken.

Maak ondertussen het deeg.

Zeef de twee soorten bloem en het snuifje zout in een kom.

Doe er de blokjes boter bij en werk met je vingers vlug de boter door de bloem tot broodkruimconsistentie. (veel scrabblepunten)

Voeg er het ijskoude water aan toe en kneed tot het deeg nét samen komt.

Rol tot een bol, wikkel in vershoudfolie en plaats gedurende een uur in de ijskast.

Haal dan het deeg uit de folie en leg tussen twee vellen bakpapier.

Rol het deeg uit tot een cirkel van 35 cm en leg dit in de taartvorm.

Druk het deeg goed aan in de vorm en prik de bodem met een vork.

Verwarm de oven ondertussen voor op 200°C.

Strooi de amandelen over de bodem van de taart.

Verdeel de uitgelekte rabarberstukjes over de amandelen.

Klop de resterende 100 g suiker tot een glad geheel met de room en de eieren en giet dit over de rabarber.

Plaats de taart in de oven en bak gedurende 30 à 40 minuten.

Laat afkoelen tot lauw of koud alvorens aan te snijden.

‘Scroll down to bottom of page for recipe in English’

Gisteren, voor het verjaardagfeestje van een buurjongetje, had ik beloofd om wafels te bakken.

Voor de kersverse elfjarige en zijn vriendjes had ik gewone wafels gemaakt.

Wafels met heel zoete Belgische aardbeien en slagroom.

Binnen de kortste keren was het wel duidelijk dat er [...]]]>

‘Scroll down to bottom of page for recipe in English’

Gisteren, voor het verjaardagfeestje van een buurjongetje, had ik beloofd om wafels te bakken.

Voor de kersverse elfjarige en zijn vriendjes had ik gewone wafels gemaakt.

Wafels met heel zoete Belgische aardbeien en slagroom.

Binnen de kortste keren was het wel duidelijk dat er een volwassene in charge moest zijn van de slagroomsifon en niet een bende elfjarigen want anders werd er veeleer slagroom met een vleugje wafel gegeten.

Voor de volwassenen had ik zin om een ander beslag te maken.

Maar wegens tijdsgebrek kwamen qua smaken wel enkel wat ik al in huis had in aanmerking.

In de fruitschaal lagen rijpe bananen en sinaasappels.

In de ijskast mooie verse gember.

En in de drankkast lekkere gemberlikeur.

Et voilà.

Wat mij vaak stoort aan thuisgemaakte wafels is dat men vaker kiest om veel gist te gebruiken zodat het wafelbeslag op veel kortere tijd, zeg maar een minuut of twintig, gaat rijzen.

Ik gebruik bijna de helft maar geef mijn beslag wel een uur à twee uur om te rijzen.

Als je tijd hebt om het wafelbeslag vijf à zes uur vooraf te maken kan je de verse gist zelfs nog halveren.

Je kan voor dit recept je drankkast ook ontzien en de gemberlikeur weglaten uit het recept.

De wafels afwerken met crunchy sinaasappel- of gembersuiker en extra banaan maakt de slagroomspuit redelijk overbodig.

Maar wel toegelaten uiteraard.

Banaan en gember wafels

Wafels:

450 g bloem

4 eieren, op kamertemperatuur en gesplitst

350 ml lauwe melk

350 ml lauw water

20 g verse gist

4 volle theelepels grof rietsuiker

2 grote rijpe bananen, gepureerd

3 cm verse gember, zeer fijn geraspt

Fijn geraspte schil van 1 grote onbespoten sinaasappel

3 eetlepels gemberlikeur

150 g boter, gesmolten

Om te serveren:

Een paar bananen, in plakjes gesneden

gembersuiker of sinaasappelsuiker

Verkruimel de gist  in een kopje dat je met heet water omgespoeld hebt.

Doe er één theelepel rietsuiker bij, 50 ml van het lauwe water, roer om en laat gedurende 10 minuten rusten.

Doe de bloem in een grote kom en maak een kuiltje in het midden.

Klop de eierdooiers los en giet die in het kuiltje.

Doe de gist en de melk eveneens in het kuiltje en roer tot een zeer glad beslag.

Roer er dan de rest van het water en het rietsuiker, de bananen, gember, sinaasappelschil en de gesmolten boter door.

Klop de eiwitten tot stevige pieken en spatel die onder het beslag, dek af en laat op een tochtvrije plaats gedurende 1 uur rijzen.

Bak de wafels volgens de instructies van je wafelijzer.

Hier koos ik voor wafels met verse banaan maar je kan ze evengoed met vers seizoensfruit zoals aardbeien serveren .

En je kan ze bestrooien met grof rietsuiker waar je ofwel verse gember of sinaasappelschil door raspt.

Deze keer werd het sinaasappelsuiker.

Let wel dat dit soort suikers heel vochtig zijn en dus ook heel vlug uitdrogen.

Je maakt ze dus best net voor het serveren of je bewaart ze stevig afgesloten.

Recipe in English:

Banana and Ginger Waffles

Waffles:
450 g flour
4 eggs, at room temperature , split
350 ml lukewarm milk
350 ml of lukewarm water
20 g fresh yeast
4 full teaspoons coarse cane sugar
2 large ripe bananas, pureed
3 cm fresh ginger, very finely grated
Finely grated zest of 1 large organic and unwaxed orange
3 tablespoons ginger liqueur (optional)
150 g butter, melted

To serve:
A few ripe bananas, sliced
ginger sugar or orange sugar

Rinse a small bowl with very hot water.

Crumble the yeast in the bowl
Add a teaspoon of cane sugar, pour in 50 ml of the lukewarm water, stir and leave for 10 minutes.
Sift the flour in a large bowl and make a well in the center.
Beat the egg yolks and pour into the well.
Add the yeast and milk as well and stir until you have a very smooth batter.
Stir in the remaining water and cane sugar, banana, ginger, orange zest and ginger liqueur and the melted butter.
Beat the egg whites until firm peaks and fold into the batter, cover and leave in a draft-free place for 1 hour.
Bake the waffles according to the instructions of your waffle iron.

Serve the waffels with sliced bananas and crunchy cane sugar to which you add either finely grated orange zest of fresh ginger.
This time I went for the orange sugar.
Note that this kind of flavoured sugars are quite moist which makes them dry out very fast.
So it is best to make them just before serving or keep them in an airtight container.

Rijsttaart mag dan in onze contreien één van de pilaren van ons zoet erfgoed zijn, mijn hart heeft ze alvast nooit gestolen.

De vulling lust ik graag.

Het klassieke gistdeeg echter totaal niet.

Sinds mijn eerste hap rijsttaart, een paar stevige decennia’ s geleden,  heb ik systematisch de vulling opgegeten en het deeg, ofwel [...]]]>

Rijsttaart mag dan in onze contreien één van de pilaren van ons zoet erfgoed zijn, mijn hart heeft ze alvast nooit gestolen.

De vulling lust ik graag.

Het klassieke gistdeeg echter totaal niet.

Sinds mijn eerste hap rijsttaart, een paar stevige decennia’ s geleden,  heb ik systematisch de vulling opgegeten en het deeg, ofwel zonder schroom onaangeroerd op mijn bord laten liggen, ofwel ongemerkt in een zakdoek of servet weggemoffeld.

En geen enkele uitbrander heeft mij ooit op andere gedachten gebracht.

In deze streken wordt rijstpap gebruikelijk op het vuur klaargemaakt maar in Groot Brittannië maakt men rijstpap bijna altijd in de oven klaar.

In Normandië ook. Daar noemt het ‘Teurgoule’

Rijsttaart zonder gistdeeg = yummy

Deze rijstcakejes zijn eigenlijk een mix van beide.

Eerst maak je rijstpap op het vuur en dan verhuist alles richting oven.

Het grove rietsuiker dat over de rijstpap gestrooid wordt eer het de oven in gaat zorgt voor een knapperig korstje.

Het gembersap krijg je door twee centimeter verse gember heel fijn te raspen en dan stevig uit te knijpen.

Mocht je denken: ‘Thank the sweet heavens dat ze deze deze keer geen bergamot gebruikt heeft.’

Je kan dit recept maken met zowel citroen, limoen, sinaasappel, mandarijn en jawel, last but not least bergamot.

Geen grapefruitbitters in huis maar wel citroen bitters of sinaasappel bitters?

Geen probleem.

Heb je geen Mandarine napoléon in huis?

Grand Marnier of Cointreau kan je evengoed gebruiken.

Van zodra er geen gistdeeg aan te pas komt ben ik de culinaire flexibiliteit zelve.

Citroen en Mandarine Napoléon Rijstcake

750 ml melk

200 g dessert rijst

snuifje zout

2 eetlepels vers gembersap

heel fijn geraspte schil van 1 grote onbespoten citroen

4 druppels grapefruit bitters van the Bitter Truth

60 g rietsuiker

60 g boter

4 eetlepels Mandarine Napoléon

2 eieren, stevig los geklopt

extra boter en grof rietsuiker voor de bakvorm

Vet een cakevorm of kleine bakvormpjes goed in met boter.

Strooi een laagje grof rietsuiker over de zijkanten.

Giet de melk in een pan en roer er de rijst en het snuifje zout door.

Breng al roerend aan de kook, dek af en draai dan het vuur op de laagste stand.

Roer regelmatig even door en laat de rijst gedurende 35 à 40 minuten gaar worden.

Verwijder van het vuur en roer er het gembersap, citroenschil, de boter, suiker, bitters en Mandarine Napoléon door.

Laat volledig afkoelen en roer er dan pas de eieren door.

Verwarm de oven voor op 185°C.

Stort de rijstpap in de cakevorm of verdeel in kleine bakvormpjes.

Strooi nog wat grove rietsuiker over de rijstpap en plaats in de voorverwarmde oven.

Bak gedurende 30 à 35 minuten of tot de bovenkant mooi goudbruin is.

Laat een halfuurtje afkoelen en serveer lauw of op kamertemperatuur.

Qua ontbijt kies ik al sinds mijn kinderjaren voor hartig in plaats van zoet.

Ik word noch blij noch energiek van een ontbijt dat enkel uit croissants en chocoladekoeken bestaat.

Tenzij er pannenkoeken op het menu staan.

Bretoense pannenkoeken, Spaanse Frixuelos, Caraïbische johnnycakes, ffroes uit Wales, Schotse pannenkoekjes of Beierse Kaiserschmarrn…

Ik [...]]]>

Qua ontbijt kies ik al sinds mijn kinderjaren voor hartig in plaats van zoet.

Ik word noch blij noch energiek van een ontbijt dat enkel uit croissants en chocoladekoeken bestaat.

Tenzij er pannenkoeken op het menu staan.

Bretoense pannenkoeken, Spaanse Frixuelos, Caraïbische johnnycakes, ffroes uit Wales, Schotse pannenkoekjes of Beierse Kaiserschmarrn…

Ik lust ze allemaal.

Deze pannenkoekjes passen eerder in de Amerikaanse pannenkoekcategorie.

En de honingsaus is een ideale partner.

Het stevig opkloppen van honing resulteert in een roomwitte kleur en een perfecte textuur.

Je hoeft er ook niet veel van de gebruiken want de honingsaus is heel zoet.

En de peren in het beslag zorgen ook al voor een zoet accent.

Die peren heb ik hier wel stiekem moeten raspen.

Sinds de vorige federale verkiezingen in 2010 heb ik namelijk in ons huishouden officieel verbod gekregen om mijn Microplane box grater te gebruiken.

Die fijne warme junizondag in 2010 was ik volop aan de Brooddoos recepten aan het werken.

Voor een recept moest ik een stevige portie Parmigiano grof raspen.

Ondertussen was ik in mijn hoofd de verdere planning van de dag aan het maken en voor ik het wist had ik, in plaats van het stevige stuk kaas een stevig stuk duimtop weg geraspt. Grof geraspt!

Ik heb nog even compleet verbouwereerd naar mijn duim gekeken voor ik goed en wel begreep wat ik gedaan had.

En toen voor mezelf kon waarnemen dat mensen die bloedverdunners nemen echt wel fel kunnen bloeden.

De arts van wacht vond dat ik echt wel zelf een drukverband kon aanleggen.

Neen dus.

Dan maar richting brandweer in het dorp waar een allervriendelijkste brandweerman mijn duim van een perfect drukverband voorzag.

Bon, ik mag die specifieke rasp dus niet meer gebruiken.

Ik moet er nog maar naar kijken of ik krijg hier al ‘Step away from the grater’ te horen.

Je zou de peren ook in heel kleine blokjes kunnen snijden in plaats van ze grof te raspen.

Maar de textuur van de pannenkoekjes is veel fijner en delicater wanneer je ze raspt.

Dit soort pannenkoekjes heeft echt wel meer baktijd nodig  en een niet te hoog vuur.

Ricotta en Peer Pannenkoekjes met Honingsaus

220 g ricotta

150 ml melk

3 eieren, gesplitst

100 g bloem

snuifje zout

1 volle theelepel bakpoeder

1 afgestreken theelepel rietsuiker

½ theelepel kaneel

2 rijpe peren, geschild en grof geraspt

zonnebloemolie of boter

Honingsaus

100 g vaste honing

100 vloeibare honing

5 eetlepels water

Begin met de honingsaus.

Doe beide soorten honing samen met het water in de mengkom van een KitchenAid.

Gebruik de klopper en laat gedurende 15 minuten draaien op medium snelheid.

Heb je de saus liever nog iets vloeibaarder dan kan je nog een extra lepel water toevoegen.

En voilà, honingsaus is klaar.

En dan nu de pannenkoekjes.

Mix de ricotta, melk en eierdooiers tot een glad geheel.

Zeef de bloem met het zout, bakpoeder, kaneel en rietsuiker in een kom.

Roer er het ricotta mengsel door gevolgd door de geraspte peer.

Klop de eiwitten tot stevige pieken en spatel die voorzichtig door het beslag.

Verhit wat olie of boter in een pan.

Gebruik twee à drie eetlepels beslag per pannenkoek en bak ze over een zacht tot medium vuur een paar minuten aan elke kant.

De hoeveelheid beslag is voldoende voor twee keer ontbijt voor 4 personen.

Het beslag bewaart 24 uur goed afgedekt op de koudste plaats in jouw ijskast.

Serveer de pannenkoekjes met de honingsaus.

Eergisteren, tijdens een stevige opruimbeurt van mijn bureau kwam ik meerdere dozen met oude recepten tegen.

Door je eigen oude recepten grasduinen is vaak zoals door een oud fotoalbum bladeren.

Sommige foto’s herinneren je aan mindere tijden terwijl andere je dan weer onnozel blij kunnen maken.

De recepten in de doos waren allemaal [...]]]>

Eergisteren, tijdens een stevige opruimbeurt van mijn bureau kwam ik meerdere dozen met oude recepten tegen.

Door je eigen oude recepten grasduinen is vaak zoals door een oud fotoalbum bladeren.

Sommige foto’s herinneren je aan mindere tijden terwijl andere je dan weer onnozel blij kunnen maken.

De recepten in de doos waren allemaal van begin jaren ’90 toen ik in Londen werkte.

Sommige recepten was ik compleet vergeten en het was een fijn weerzien.

Dit heel eenvoudig chocolade en geitenkaas truffels recept was het eerste dat ik tegenkwam.

En binnen de twee minuten was de chocolade aan het smelten, en de KitchenAid de geitenkaas, poedersuiker en citroenschil aan het mengen.

De basis van een chocoladetruffel is traditioneel een ganache gemaakt met chocolade, room en boter.

Aan die basis kan je dan zoveel smaken, geuren en kleuren toevoegen als je wil.

Door de room en de boter te vervangen door verse geitenkaas  krijg je een veel genuanceerde smaak.

Plus deze truffels zijn minder vet en bevatten minder cholesterol.

De verse geitenkaas heeft een lichte zurigheid en scherpheid die de chocolade complementeert.

Ook de licht zoute toets van de kaas accentueert de chocolade beter.

In London kocht ik mijn geitenkaas bijna altijd bij Neals Yard Dairy.

Voor deze truffels gebruikte ik meestal Perroche Fresh Goat Cheese.

In België is verse rauwmelkse geitenkaas de beste keuze.

Er zijn amper twee producenten van deze stijl kaas.

Le Larry Natuur kan je vinden in de meeste supermarkten en biowinkels.

De andere wordt gemaakt door geitenboerderij Polle uit Lichtaart.

Hun kazen kan je ook kopen op de Antwerpse zaterdagmarkt aan de Oude Vaartplaats.

De citroenschil in deze truffels is enkel een accent en mag niet overheersen.

Het belangrijkste is dat ze heel fijn geraspt is.

De ganache moet minimum een paar uur opstijven.

Vierentwintig uur is beter.

Je kan de truffels in balletjes rollen maar dat hoeft niet echt.

Zelf rol ik ze zelden tot balletjes.

De truffels hebben een heel dun laagje cacao nodig.

Een dikke laag is echt niet lekker dus je schud het teveel aan cacao er beter af.

Less is more.

Ondanks het feit dat het recept op zich kinderspel is om te maken hebben de truffels wel een stevige uitgesproken smaak.

Een deftig espresso shot is hun ideale partner.

Ik ga nu verder in mijn culinaire nostalgie dozen snuisteren.

Chocolade en Geitenkaas Truffels

Deze hoeveelheid is voldoende voor een dertigtal truffels.

90 g chocolade (70% cacao)

90 g verse geitenkaas (Le Larry natuur)

100 poedersuiker

¼ theelepel ultra fijn geraspte citroenschil

cacao (om de truffels in te rollen)

Laat de chocolade smelten over een zacht vuur of bain-marie en laat lichtjes afkoelen.

Klop de suiker, de geitenkaas en de citroenschil tot een glad geheel.

Roer er de chocolade door tot eveneens een glad geheel.

Laat afgedekt in de ijskast minstens een paar uur opstijven.

Zeef vier eetlepels pure cacao in een diep bord.

Neem ongeveer 8 g van de chocolade ganache en rol die in de cacao.

Het is de bedoeling om de truffel enkel met een dun laagje cacao te bedekken.

Schud het teveel aan cacao van de truffels.

Herhaal met de rest van de ganache.

Gebruik extra cacao indien nodig.

Bewaar de truffels in de ijskast.

Laat ze voor het serveren gedurende tien minuten op kamertemperatuur komen.

Net zoals de clafoutis van vorige post ga ik deze week voor nog een Franse klassieker met meerdere namen.

Je kan ze financiers noemen.

Financiers vinden hun oorsprong in Parijs.

Ze worden toegeschreven aan patissier Lasne die rond 1890 zijn winkel vlakbij de Parijse beurs had.

Het was de ideale zoete snack.

Eigenlijk heet dit gerecht niet clafoutis.

Een clafoutis hoor je eigenlijk enkel met kersen te maken.

Vervang de kersen door ander fruit zoals appels, peren of pruimen en je hebt een ‘flaugnarde’ of een ‘flognarde’.

Beiden hebben wel hun culinaire bakermat in Limousin.

Gebruik je gedroogd fruit zoals bijvoorbeeld gedroogde pruimen dan heb [...]]]>

Eigenlijk heet dit gerecht niet clafoutis.

Een clafoutis hoor je eigenlijk enkel met kersen te maken.

Vervang de kersen door ander fruit zoals appels, peren of pruimen en je hebt een ‘flaugnarde’ of een ‘flognarde’.

Beiden hebben wel hun culinaire bakermat in Limousin.

Gebruik je gedroogd fruit zoals bijvoorbeeld gedroogde pruimen dan heb je een

‘Far Breton’ en verhuis je gelijk van het Centraal Massief naar Bretagne.

Een beetje zoals de ingrediënten en de bakvorm bepalen of jouw canelés nu met één of twee n’s geschreven worden.

Plus in zowel een clafoutis als een flaunarde wordt geen alcohol gebruikt dus wellicht heb ik het bij de Franse culinaire puristen nu wel helemaal verkorven.

Mes excuses.

Juist is juist.

Aan de andere kant is er echter ook, om het met Catherine Tate’s Lauren Cooper te zeggen: ‘Am I bothered?’

Er zijn een paar grote voordelen aan dit soort desserts.

Je kan alles voorbereiden een paar uur voor de maaltijd.

Het kan de oven in op het moment dat je het hoofdgerecht serveert.

En het kan recht uit die oven de tafel op.

Iets wat meestal extra kudos van tafelgenoten oplevert.

En net voor het afruimen en de afwas is dat vaak meegenomen.

Clafoutis en co zijn geen lichte desserten dus je kan ze beter serveren na een tamelijk licht hoofdgerecht.

En dus zeker niet na een 6-gangen menu.

Laat staan een 9-gangen menu.

Maar warm serveren is echt wel de boodschap.

Ik heb voor deze keer Grand Marnier gebruikt.

Je kan ook kiezen voor een andere sinaasappellikeur zoals Cointreau of Mandarine Napoléon.

Of een andere likeur zoals St -Germain  op basis van vlierbloesem of Drambuie op basis van whisky en honing.

Of een andere alcohol zoals een mooi geparfumeerde mezcal, tequila of gin.

In dit geval moet je wel 30 g suiker extra in het beslag gebruiken.

Dit beslag is eigenlijk een dik pannenkoekbeslag en heeft echt wel een rusttijd van een paar uur in de ijskast nodig.

Ik heb een dunne metalen vorm gebruikt.

Bij dikkere glazen bakvormen moet je meestal een paar minuten extra baktijd tellen.

Gebruik gerust een ander fruit maar sinds ik deze pruimentaart had gezien had ik enkel en alleen nog zin in een pruimendessert.

Een mens heeft zo van die dagen.

Pruimen en Grand Marnier Clafoutis

500 g pruimen, in blokjes gesneden

80 g bloemsuiker, gezeefd

125 g bloem

snuifje zout

½ theelepel verse gember, zeer fijn geraspt

3 grote eieren, grondig losgeklopt

100 ml room

100 ml melk

100 ml Grand Marnier

boter voor de bakvorm

extra bloemsuiker voor de afwerking

Doe de pruimenblokjes en de gember in een kom en roer er de helft van de suiker door.

Dek af en laat gedurende een paar uur op kamertemperatuur staan.

Meng de room, melk en Grand Marnier.

Zeef de bloem, de rest van de bloemsuiker en het zout in een kom.

Maak een kuiltje in de bloem en giet er de losgeklopte eieren in.

Roer de eieren en de bloem tot een zeer glad geheel.

Roer er vervolgens de room, melk en Grand Marnier door.

Dek af en plaats gedurende een paar uur in de ijskast.

Verwarm de oven voor op 185°C.

Neem een ronde vorm, met een diameter van ongeveer 25cm, en boter die goed in.

Verdeel de blokjes pruimen over de bodem.

Roer het beslag nog eens grondig door en giet het over de pruimen.

Plaats de vorm op een bakplaat in de oven en bak gedurende 30 à 35 minuten tot de clafoutis uitgezet en goudbruin is.

Bestrooi met bloemsuiker en serveer warm.

De afgelopen maanden heb ik eigenlijk enkel glutenvrije cakes gebakken.

Ten eerste omdat in onze tijdelijke keuken glutenvrije maaltijden eerder de regel dan de uitzonderingen zijn.

Ten tweede omdat, wanneer je in cake en gebak witte tarwebloem vervangt door fijn gemalen noten, het eindresultaat minder nodeloze sugar highs and lows oplevert.

Je gebruikt [...]]]>

De afgelopen maanden heb ik eigenlijk enkel glutenvrije cakes gebakken.

Ten eerste omdat in onze tijdelijke keuken glutenvrije maaltijden eerder de regel dan de uitzonderingen zijn.

Ten tweede omdat, wanneer je in cake en gebak witte tarwebloem vervangt door fijn gemalen noten, het eindresultaat minder nodeloze sugar highs and lows oplevert.

Je gebruikt in dit recept een volledige sinaasappel.

De hele sinaasappel wordt gaar gekookt in water en dan gepureerd.

Een pesticide-vrije bio sinaasappel is echt wel aan te raden.

Ik serveer deze cake met ongezoete slagroom of mascarpone.

Een alternatief is om de Campari en honing siroop los te roeren in 400 g mascarpone en dit mengsel als icing voor de cake te gebruiken.

Ook lekker.

In de zomer vind ik licht gezoete vers gemaakte ijsthee de perfecte partner voor deze cake.

En in de winter vervang ik vaak de Campari in de siroop door whisky.

Deze cake bewaart moeiteloos een paar dagen.

Campari Orange Cake

Cake:

1 grote onbespoten bio eetsinaasappel

3 grote eieren

100 g rietsuiker

70 g polenta

80 g fijn gemalen amandelen

1 volle theelepel bakpoeder

Siroop:

100 ml Campari

50 ml vers geperst sinaasappelsap

150 g zacht smakende honing

Vet een lage rechthoekige bakvorm in met boter.

Ik gebruikte voor deze cake een vorm met 21 x 28 x 5 afmetingen

Doe de sinaasappel in een kleine pot.

Vul die met voldoende water zodat je de sinaasappel kan onderdompelen.

Breng het water aan de kook, laat een tweetal minuten koken en giet het water af.

Vul de pot met de sinaasappel opnieuw met water en breng aan de kook.

Herhaal dit nog twee maal en dan kan je de sinaasappel op een rustig vuurtje laten sudderen tot hij volledig gaar is.

Haal de sinaasappel uit het water en laat volledig uitlekken en afkoelen.

Verwarm de oven voor op 180°C.

Snij de hele sinaasappel in blokjes en verwijder eventuele pitjes.

Pureer in een foodprocessor tot een glad geheel.

Meng de sinaasappelpuree samen met de polenta, amandelen en het bakpoeder in een kom.

Klop de eieren met de suiker luchtig en schuimig gedurende een paar minuten en spatel ze voorzichtig door de puree en noten.

Doe het deeg in de bakvorm en bak de cake gedurende 40 minuten op 180°C.

Maak ondertussen de siroop.

Verwarm de honing met de Campari en het sinaasappelsap tot de honing volledig opgelost is.

Prik met een vork gaatjes in de cake van zodra die uit de oven komt en lepel er de warme siroop over.

Laat de cake afkoelen en serveer met wat ongezoete mascarpone of slagroom.

Lavendel heeft zo zijn uitgesproken culinaire fans en tegenstanders.

Ofwel ben je verkocht bij de eerste hap lavendelijs, lavendel shortbread, lavendelcake….

Ofwel begin je spontaan aan de lavendel eau de cologne te denken van een vervelende tante die je liever kwijt dan rijk was en jou meerdere jeugdtrauma’s aan de hand gedaan heeft.