Backstage Kitchen » food politics

Mooie en Lekkere Letters

Lut De Clercq — Sun, 19 May 2013 14:22:53 +0000

Afgelopen week, op een mooie regenachtige lentedag, arriveerden er thuis maar liefst drie langverwachte boeken.

Het eerste was Cooked van Michael Pollan.

Wegens veel te drukke kookagenda wordt deze echter opzij gelegd tot het eind van de zomer.

Het tweede boek is Singing Skies, een kleine parel van Stuart A. Staples en Suzanne Osborne.

Staples is de zanger van Tindersticks en eigenaar van een uniek nasaal en laag stemgeluid dat hun pop noir songs van een paar extra dikke lagen intensiteit voorziet.

En voor diegenen die belang hechten aan de teksten van hun favoriete muziek vormen Tinderstick songs met momenten een stevige uitdaging want geef toe; de mens kan mompelen.

De keren dat ik destijds voor hen gekookt heb was ik al blij dat hij ook nog eens met zijn vinger richting het gerecht dat hij wou wees want puur verbaal had ik hem gegarandeerd iets anders op zijn bord geserveerd.

Wie zegt dat wijzen onbeleefd is?

Bon, hij mompelt plus hij schrijft zijn teksten niet uit.

Tot nu.

Voor Singing Skies heeft hij keurig een groot deel van zijn teksten uitgetikt.

En wie is dan de co auteur Suzanne Osborne?

Suzanne Osborne, is een Britse kunstenares en tevens Staples zijn wederhelft.

Tussen september 2010 en september 2011 heeft ze elke dag de lucht geschilderd.

In het boek is elke songtekst gekoppeld aan een schilderij uit die periode.

Een zeer geslaagde combinatie en één tekst en één Engelse sky is een perfecte afsluiter net voor het omvallen na een dag cateren.

Tot 26 mei is er In de Vooruit in Gent eveneens nog een tentoonstelling van de schilderijen plus een video installatie van Claire Denis gebaseerd op de schilderijen en voorzien van een Tindersticks soundtrack.

Singing Skies is uitgegeven bij uitgeverij Hannibal.

En dan het derde boek.

Op dit boek zat ik al een hele tijd te wachten.

Vegetable Literacy van Deborah Madison.

Het Greens kookboek uit 1987 van Deborah Madison is de reden dat ik destijds een stage wou lopen bij Greens in San Francisco.

Madison was één van de eerste chefs bij Chez Panisse en vertrok daar om in 1979 – samen met het San Francisco Zen Center – Greens op te richten.

Toen ik er aan kwam was Madison al een paar jaar weg en was Annie Somerville haar opvolger.

Maar haar culinaire nalatenschap was toen nog steeds alive and kicking in de keuken en filosofie van het restaurant.

Greens is tot mijn zeer grote spijt de afgelopen jaren ter plaatste blijven trappelen.

Maar nu wijken we af.

Madison heeft na haar vertrek nog een paar echt goede vegetarische boeken geschreven maar van deze Vegetable Literacy kan je nu al zeker dat zijn dat het volgend jaar een James Beard Nominatie krijgt.

En waarschijnlijk ook een James Beard award.

Meer dan driehonderd recepten verdeeld over twaalf groentefamilies.

De schermbloemenfamilie bijt de spits af.

Hun bekendste familieleden zijn de wortel, pastinaak, selder, knolselder en venkel.

Hun nichten en neven zijn dan bijvoorbeeld anijs, dille, komijn, koriander, karwij, en kervel.

Er zijn zowel hartige als zoete recepten.

En voor geen enkel recept moet je een koksdiploma op zak hebben eer je er kan aan beginnen.

Simplicity Rules!

Bij elk van de familieleden vind je dan ook nog eens een lijstje met ‘Good Companions’.

Een soort dating service voor groenten zeg maar.

De andere hoofdstukken zijn voorbehouden voor de:

Lipbloemenfamilie (met o.a. alle soorten munt, dovenetel, lavendel) Composietenfamilie (o.a. zonnebloemen, aardpeer, witloof, dragon)

Duizendknoopfamilie (o.a. boekweit, zuring, rabarber)

Kruisbloemenfamilie (o.a. broccoli, waterkers, rocket)

Amarantenfamilie (o.a. spinazie, quinoa, bieten)

Leliefamilie (o.a. asperges, ajuin, prei, bieslook)

Komkommerfamilie (o.a. meloen, pompoen en euh duh komkommer)

Grassenfamilie (o.a. havermout, maïs, rijst)

Vlinderbloemenfamilie (o.a. kekererwten, alfalfa, erwtjes, tamarinde)

Windefamilie (zoete aardappel)

En tenslotte en wellicht de meest gekende:

Nachtschadefamilie (o.a. aardappel, tomaat, aubergine)

Dit is het soort kookboek dat het hele jaar door binnen handbereik blijft liggen en na één jaar op zijn minst driehonderdnegentig prachtig beduimelde pagina’s telt.

Een mooier compliment kan je een kookboek trouwens niet geven.

Hier vind je een New York Times video waarin NYT journaliste Julia Moskin de ajuintaart en asperges met salsa verde uit het boek maakt.

Vegetable Literacy is uitgeven bij Ten Speed Press.

James Beard 2012 Food Conference

Lut De Clercq — Wed, 17 Oct 2012 14:54:38 +0000

Photo Copyright Mitzi Morris

How quickly time flies!

Ik kan amper geloven dat het al een jaar geleden is dat ik een post schreef over de James Beard Food Conference van 2011.

Een paar uur geleden is in New York de 2012 editie van de jaarlijkse James Beard Food Conference gestart.

Dit jaar is het thema: A crisis in confidence: creating a better, more sustainable food world we can trust.

Gedurende twee dagen wordt er dieper ingegaan op het onderwerp door chefs, economen, journalisten, voedingsspecialisten, producenten, overheid…

En opnieuw, dank u wel James Beard Foundation, kan je deze tweedaagse hier volgen via livestream.

Vandaag zijn er nog gesprekken over hoe je als producent en als overheid nog het vertrouwen van de consument kan krijgen en/of behouden.

Er zijn nog panelgesprekken rond de melkindustrie, gmo, food and technology en certifying trust.

Voor morgen kijk ik vooral uit naar het panelgesprek over Dining on Trust met ondermeer Emmanuel Verstraeten, de eigenaar van Rouge Tomate en Corby Kummer van The Atlantic.

Bioweek 2012

Lut De Clercq — Thu, 31 May 2012 17:15:03 +0000

Van 2 tot en met 10 juni is er opnieuw de bioweek.
Bij ons thuis is het elke week bioweek maar het is fijn om gedurende 9 dagen in heel Vlaanderen bio extra breed in de kijker te zien.
Deze week dus niet één recept maar zeven links naar maar liefst zeven recepten die ik in het kader van de bioweek maakte.
Je kan kiezen uit rode biet risotto met dille en geitenkaas, groene asperges- en erwtjes soep met dragon, bloemkool frittata met citroenmelisse, komkommer met verse geitenkaas en gegrilde rode peper.
In het zoete departement is er verse abrikozencompote met gin en tijm, glutenvrije gebakken chocolade en quinoa moussetaart en karnemelk met vijgen en vlierbloesem.
Enjoy!

James Beard 2011 Food Conference

Lut De Clercq — Sun, 16 Oct 2011 17:13:43 +0000

Afgelopen week vond in New York de jaarlijkse food conferentie van James Beard Foundation plaats.
Het thema dit jaar van deze tweedaagse was ‘Sustainability on the table. How money and media influence the way America eats.’
De James Beard Foundation is bij het grote publiek gekend als de organisator van de James Beard Awards, zeg maar het Oscar equivalent van de Amerikaanse culinaire wereld.
James Beard Foundation staat echter voor veel meer. In hun gebouw in Greenwich Village, het vroegere woonhuis van James Beard, worden chefs van over de hele wereld uitgenodigd om een maaltijd te koken. Voor elke chef is een uitnodiging om in het huis te koken het een echt grote eer. Er vinden meerdere zo’n maaltijden plaats per week en ze zijn telkens memorabel.
De laatste jaren richt de foundation zich ook zeer bewust naar jonge chefs die bij hen voor werkbeurzen terecht kunnen.
En sinds een paar jaar organiseren ze dus ook hun jaarlijkse conferentie waar problemen in de voedingsindustrie aangekaart worden vanuit zowel de standpunten van de chefs, producenten, aandeelhouders, wetmakers….
Hun thema dit jaar werd onderverdeeld in sessies zoals:
What makes an effective public health campaign?
How social media is impacting our decisions about food.
What can we do with culinary education.
How money and power are framing food policy.
On Wall street, priorities and expectations of big investors.
De volledige agenda kan je hier bekijken.
De sprekers waren onder andere Marion Nestlé van Food Politics, Sam Kass, raadsman Witte Huis, Paul Greenberg, de auteur van Four Fish en Dan Barber, van de Blue Hill at Stone Barns net buiten New York.
Het geheel kon via livestream gevolgd worden en een groot deel van de panelgesprekken kan je nog steeds hier bekijken.