Een moitié moitié mag je als Belg vooral niet verwarren met een halfenhalf.

Wanneer je in Brussel een halfenhalf bestelt krijg je een glas geserveerd dat voor de helft met witte wijn en de helft met champagne of een andere sprankelende wijn gevuld is.

Wanneer je in Friboug, Zwitserland een moitié moitié besteld krijg [...]]]>

Een moitié moitié mag je als Belg vooral niet verwarren met een halfenhalf.

Wanneer je in Brussel een halfenhalf bestelt krijg je een glas geserveerd dat voor de helft met witte wijn en de helft met champagne of een andere sprankelende wijn gevuld is.

Wanneer je in Friboug, Zwitserland een moitié moitié besteld krijg je een verrukkelijke kaasfondue voorgeschoteld die gemaakt is met de helft Gruyère en de helft Vacherin Fribourgois.

Beide kazen behoren tot de trots van het grotendeels agrarische kanton Fribourg.

Er is een Franse /Zwitserse Vacherin kaas uit de Jura die zacht en romig is. Dit is niet de vacherin die je voor deze fondue nodig hebt.

De Vacherin Fribourgois is een veel stevigere kaas met een grijs bruine korst en een intense,fruitige en zurige smaak plus een vleugje bitterheid.

Moitié moitié betekent 50/50 maar je kan evengoed voor 60/40 gaan.

Zowel de Gruyère als de Vacherin Fribourgois kan de meerderheid hebben.

Je kan, naast het brood, ook warme in de schil gekookte aardappels bij de fondue serveren.

En wanneer je enkel voor aardappelen gaat heb je gelijk een glutenvrij gerecht.

Kaasfondue wordt traditioneel in een caquelon gemaakt maar een individuele kookplaat en een pot met zeer dikke bodem zijn eveneens heel ok.

Wanneer ik in Zwitserland ben is het telkens een plezier om met lokale vrienden fondue te eten.

Maar in België moet ik eerlijk toegeven dat fondue voor mij het ideale gerecht is om buiten te eten in ijskoud winterweer.

Zeg maar het culinaire winterequivalent van zomer = barbecue.

Niks fijner dan warm ingeduffeld stukjes brood in warme kaas onderdompelen en wegspoelen met een glas witte wijn of warme zwarte thee.

Want dat is de eeuwenoude fonduevraag: ‘Wat drinken erbij?’

Wijn of thee?

In 2010 verscheen in de British Medical Journal zelfs een studie over wat je nu het best drinkt bij kaasfondue.

Het is een geruststellend gevoel dat zelfs wetenschappers hun geroepen voelen zich over dit dilemma te buigen.

Warme zwarte thee kwam als winnaar uit de test , vooral voor mensen die een minder goed werkend spijsverteringsstelsel hadden.

Geen maag of verteringsproblemen? Anything goes.

Fendant, een chasselas blanc wijn uit de Valais, is een klassieker bij fondue in onze contreien maar in Zwitserland zie je toch wel vaker een fles Riesling of andere droge witte wijn op tafel verschijnen.

Maar er komt ook nog kirsch aan te pas.

Sommige roeren die door de fondue.

Anderen dippen een hoekje van elk stukje brood even in een glaasje kirsch en dan pas in de fondue.

Zelf ben ik eerder fan van de ‘Coup du milieu’.

Halverwege de maaltijd, zo ongeveer rond het moment waarop iedereen stilletjes denkt ’nog één hap en ik ontplof’ stopt iedereen met eten en gaan er kleine shots met kirsch de tafel rond.

Deze shots lijken op miraculeuze wijze extra ruimte te maken in de maag en na een paar minuten begint iedereen met verse energie opnieuw stukjes brood in de fondue te dippen.

Nu moet ik wel zeggen dat het niet gemakkelijk is om lekkere kirsch in dit land te vinden.

De keuze die je in de drankafdeling van de supermarkten hebt behoort zelden of nooit tot de categorie ‘lekker’  dus als dit je enige optie is kies je beter voor een grappa of andere eau-de-vie.

En beslist de volgende keer dat je naar Zwitserland gaat tijd maken in de reisplanning  voor kirsch-shopping is de boodschap.

Moitiè moitiè

Voor 4 personen

800 g brood in hapklare stukjes gesneden

400 ml droge witte wijn

1 teentje look, gepeld en in de lengte middendoor gesneden

400 g vers grof geraspte Gruyère kaas (minstens 10 maanden gerijpt)

400 g vers grof geraspte Vacherin Fribourgois

1 eetlepel maïzena

vers gemalen zwarte peper (optioneel)

Giet de witte wijn in een caquelon, doe er de look bij en breng aan de kook.

Meng de twee kazen ondertussen met de maïzena.

Verwijder het teentje look en roer de kaasmengeling door de wijn.

Breng al roerend aan de kook en voeg indien gewenst een mespunt zwarte peper toe.

Van zodra de fondue bubbelt en het mengsel een glad geheel is kan het fonduefeest beginnen.

Pascade is een gerecht uit de Aveyron in Frankrijk.

Het is een grote pannenkoek die traditioneel in Frankrijk enkel gegeten werd de eerste zondag na Pasen.

Maar in de Aveyron is het blijkbaar eeuwig Pasen want pascade is in deze contreien een eenvoudige plat paysan dat op elk moment van de dag ,week, maand [...]]]>

Pascade is een gerecht uit de Aveyron in Frankrijk.

Het is een grote pannenkoek die traditioneel in Frankrijk enkel gegeten werd de eerste zondag na Pasen.

Maar in de Aveyron is het blijkbaar eeuwig Pasen want pascade is in deze contreien een eenvoudige plat paysan dat op elk moment van de dag ,week, maand of jaar kan geserveerd worden.

En laat nu net een absoluut gastronomisch paradijs de plek zijn waar ik mijn allereerste pascade heb geproefd.

Voor mijn verjaardag kreeg ik van een groep vrienden namelijk een absoluut ultiem cadeau: een maaltijd bij Bras in Laguiole! Plus een overnachting!

Het was een van de mooiste maaltijden van mijn leven en bij de Bras klassieker gargouillou was ik zelfs tot tranen toe ontroerd.

Na onze lunch hebben we op het prachtige Bras domein een wandeling gemaakt en tussen de mooiste Aubrac koeien genavigeerd.

Voor het ontbijt hadden we de keuze tussen een klassiek Frans of een klassiek Aveyron ontbijt.

Nu wou ik spontaan Aveyron op ons keuzeformulier aantikken tot ik zag dat dit een ontbijt met tripes en jawel, een fles rode wijn was.

Neen dus.

Het klassieke Franse ontbijt was een droomontbijt met vers sap van rode vruchten, huisgemaakte confiture de lait die echt verslavend is, croissants, lokale specialiteiten qua brood, cake, kaas, charcuterie, rijstpap….. en pascade met vers geplukte kruiden.

Je kan zowel een zoete versie met appel maken maar sinds we terug zijn is het de hartige die zijn weg naar onze keuken gevonden heeft.

Qua kruiden kan je eigenlijk om het even wat je graag lust gebruiken.

Bieslook, salie, peterselie, koriander, dragon, dille en basilicum is de combo die ik het vaakst gebruik.

Je kan kiezen voor grote pannenkoeken of kleintjes met een diameter van ongeveer 6 cm.

Persoonlijk heb ik liever de kleintjes.

Pascade

100 g bloem

2 grote eieren, losgeklopt

100 ml melk

peper en zout

een stevig handvol verse kruiden, fijngehakt

boter

Zeef de bloem in een kom.

Roer er de eieren en de bloem door en klop tot een glad geheel.

Spatel er de kruiden door en breng op smaak met peper en zout.

Smelt een klontje boter in een hete pannenkoekenpan.

Giet ½ van het beslag in de pan en bak de pascade gedurende twee à drie minuten over een medium vuur.

Draai om en bak de andere kant eveneens twee minuten.

Serveer onmiddellijk.

Na de grote vakantie, wanneer de meeste mensen terug gaan werken en de kinderen terug naar school gaan, worden ook de brooddozen terug bovengehaald.

Men neemt zich op dat moment ook voor om elke ochtend gezonde , lekkere en inspirerende maaltijden in die brooddozen te stoppen.

Helaas blijkt een paar weken later maar al [...]]]>

Na de grote vakantie, wanneer de meeste mensen terug gaan werken en de kinderen terug naar school gaan, worden ook de brooddozen terug bovengehaald.

Men neemt zich op dat moment ook voor om elke ochtend gezonde , lekkere en inspirerende maaltijden in die brooddozen te stoppen.

Helaas blijkt een paar weken later maar al te vaak dat een overdrukke werk en gezinsagenda de inspiratie en moed op een laag peil gekregen heeft.

Maar wat kan je doen zodat je zelf en je kinderen elke middag blijven uitkijken naar al het lekkers dat de brooddoos zit?

Morgenochtend ben ik uitgenodigd bij De Madammen op Radio 2 om het daar precies over te hebben.

Ik wil jullie alvast graag twee heel makkelijke recepten meegeven.

Het zijn twee spreads die je in een handomdraai kan maken en zonder er een volle afwasbak aan over te houden.

En ze zijn lekker, al zeg ik het zelf.

Enjoy!

Rode Bieten Tartaar

250 g gekookte of geroosterde rode bieten (vacuüm heel ok)

2 eetlepels worcestersaus

2 afgestreken eetlepels Dijon mosterd

2 volle eetlepels kappertjes op zout, heel goed gespoeld, of kappertjes op olie

2 lente uitjes, heel fijn gesneden

½ busseltje peterselie, zeer fijn gehakt

peper en zout

Hak de bieten met een mes tot de consistentie van tartaar.

Je kan dit ook in een kleine hakmolen of foodprocessor doen.

Gebruik in dit geval de pulse toets tot je de juiste consistentie hebt.

Meng de rest van de ingrediënten in een kom en voeg er dan de gehakte bieten aan toe. Roer goed door elkaar en voeg peper en zout toe indien nodig.

Voldoende voor twee dik belegde boterhammen.

Hummus van Erwtjes en Wasabi

220 g erwtjes , vers of diepvries, beide zijn ok

1 teentje look, gepeld

1 volle theelepel wasabi poeder of 2 cm wasabi pasta

2 à 3 eetlepels olijfolie

peper en zout

Kook de erwtjes en het teentje look gaar in gezouten water.

Giet de erwtjes af, spoel onder stromend ijskoud water en laat uitlekken.

Doe de erwtjes en het teentje look in een kleine hakmolen of foodprocessor.

Voeg er de wasabi en de olijfolie aan toe en kruid stevig met zout en peper.

Laat de motor draaien tot de erwtjes een smeuïge consistentie hebben.

Voeg extra peper en zout toe indien nodig.

Of extra wasabi indien je een meer uitgesproken pikante smaak wil.

Voldoende voor twee dik belegde boterhammen.

De laatste tijd vul ik mijn dagen met allerlei betekenissen van het woord ‘dresseren’.

Borden en buffetten dresseren.

Een hond dresseren.

Of eerder ‘poging tot’ wat de hond betreft.

En er is nog een derde.

Sinds ik in één luttele week erin geslaagd ben om in de keuken mijn linkerarm te verbranden en van [...]]]>

De laatste tijd vul ik mijn dagen met allerlei betekenissen van het woord ‘dresseren’.

Borden en buffetten dresseren.

Een hond dresseren.

Of eerder ‘poging tot’ wat de hond betreft.

En er is nog een derde.

Sinds ik in één luttele week erin geslaagd ben om in de keuken mijn linkerarm te verbranden en van een rechtervinger een stevig stuk nagel en wat bijhorigheden weg te snijden: wonden dresseren!

Nieuw! Met stip op drie!

En dan heeft een mens, ’s ochtends bij zijn iced latte, al eens zin in een simpele spread om op een verse boterham te smeren.

En ondertussen na te denken over wat men in het leven nog allemaal kan dresseren.

Deze boterhamspread zit in de categorie “ ik wil nu een zoete boterham”.

Ok, vleugje meer werk dan een dikke laag choco op een boterham smeren.

Maar de keren op een jaar dat ik zin heb in een boterham met choco  zijn zo goed als nihil.

Te eentonig en vooral veel te zoet.

Behalve dan zelfgemaakte choco.

Maar een boterham met mascarpone en daarop plakjes banaan en vers fijn gemalen kardemom en een mespunt grof rietsuiker kan mij heel blij maken.

Of deze boterham met verse ricotta, koffie en esdoornsiroop.

En wanneer ik nu naar de foto kijk had ik hem ook wel de  ‘een paar tinten bruin boterham’ kunnen noemen.

Hier in huis kreeg hij echter de naam tiramisuboterham toegewezen.

Misschien wat ver gezocht maar smaakpappilen  zijn nu eenmaal eigenzinnig.

Tiramisu betekent zoveel als ‘opkikker’ en dat is exact wat deze boterham doet.

Heb je een andere licht zoete favoriet?

Zwier gerust jullie zoete boterham combo’s deze richting uit.

Broodje Tiramisu

Per boterham:

2 hele dikke soeplepels verse ricotta

2 theelepels ristretto  (liefst zo sterk dat je haar er spontaan en geheel zonder gebruik van gel rechtop van gaat staan)

1 theelepel esdoornsiroop

mespunt heel fijn geraspte citroenschil

een sneetje van je favoriete brood

Om af te werken:

honing

een paar verse dadels, in reepjes of blokjes gesneden

een mespunt fijn gemalen koffie

Roer de koffie door de ricotta samen met de citroenschil en de esdoornsiroop.

Smeer op een boterham en strooi er de reepjes dadel en de gemalen koffie over.

Serveer onmiddellijk.

Wil je de esdoornsiroop vervangen door honing dan roer je die best los in je hete koffie in een goed voorverwarmd kopje.

Afgelopen week, op een mooie regenachtige lentedag, arriveerden er thuis maar liefst drie langverwachte boeken.

Het eerste was Cooked van Michael Pollan.

Wegens veel te drukke kookagenda wordt deze echter opzij gelegd tot het eind van de zomer.

Het tweede boek is Singing Skies, een kleine parel van Stuart A. Staples en Suzanne [...]]]>

Afgelopen week, op een mooie regenachtige lentedag, arriveerden er thuis maar liefst drie langverwachte boeken.

Het eerste was Cooked van Michael Pollan.

Wegens veel te drukke kookagenda wordt deze echter opzij gelegd tot het eind van de zomer.

Het tweede boek is Singing Skies, een kleine parel van Stuart A. Staples en Suzanne Osborne.

Staples is de zanger van Tindersticks en eigenaar van een uniek nasaal en laag stemgeluid dat hun pop noir songs van een paar extra dikke lagen intensiteit voorziet.

En voor diegenen die belang hechten aan de teksten van hun favoriete muziek vormen Tinderstick songs met momenten een stevige uitdaging want geef toe; de mens kan mompelen.

De keren dat ik destijds voor hen gekookt heb was ik al blij dat hij ook nog eens met zijn vinger richting het gerecht dat hij wou wees want puur verbaal had ik hem gegarandeerd iets anders op zijn bord geserveerd.

Wie zegt dat wijzen onbeleefd is?

Bon, hij mompelt plus hij schrijft zijn teksten niet uit.

Tot nu.

Voor Singing Skies heeft hij keurig een groot deel van zijn teksten uitgetikt.

En wie is dan de co auteur Suzanne Osborne?

Suzanne Osborne, is een Britse kunstenares en tevens Staples zijn wederhelft.

Tussen september 2010 en september 2011 heeft ze elke dag de lucht geschilderd.

In het boek is elke songtekst gekoppeld aan een schilderij uit die periode.

Een zeer geslaagde combinatie en één tekst en één Engelse sky is een perfecte afsluiter net voor het omvallen na een dag cateren.

Tot 26 mei is er In de Vooruit in Gent eveneens nog een tentoonstelling van de schilderijen plus een video installatie van Claire Denis gebaseerd op de schilderijen en voorzien van een Tindersticks soundtrack.

Singing Skies is uitgegeven bij uitgeverij Hannibal.

En dan het derde boek.

Op dit boek zat ik al een hele tijd te wachten.

Vegetable Literacy van Deborah Madison.

Het Greens kookboek uit 1987 van Deborah Madison is de reden dat ik destijds een stage wou lopen bij Greens in San Francisco.

Madison was één van de eerste chefs bij Chez Panisse en vertrok daar om in 1979 – samen met het San Francisco Zen Center – Greens op te richten.

Toen ik er aan kwam was Madison al een paar jaar weg en was Annie Somerville haar opvolger.

Maar haar culinaire nalatenschap was toen nog steeds alive and kicking in de keuken en filosofie van het restaurant.

Greens is tot mijn zeer grote spijt de afgelopen jaren ter plaatste blijven trappelen.

Maar nu wijken we af.

Madison heeft na haar vertrek nog een paar echt goede vegetarische boeken geschreven maar van deze Vegetable Literacy kan je nu al zeker dat zijn dat het volgend jaar een James Beard Nominatie krijgt.

En waarschijnlijk ook een James Beard award.

Meer dan driehonderd recepten verdeeld over twaalf groentefamilies.

De schermbloemenfamilie bijt de spits af.

Hun bekendste familieleden zijn de wortel, pastinaak, selder, knolselder en venkel.

Hun nichten en neven zijn dan bijvoorbeeld anijs, dille, komijn, koriander, karwij, en kervel.

Er zijn zowel hartige als zoete recepten.

En voor geen enkel recept moet je een koksdiploma op zak hebben eer je er kan aan beginnen.

Simplicity Rules!

Bij elk van de familieleden vind je dan ook nog eens een lijstje met ‘Good Companions’.

Een soort dating service voor groenten zeg maar.

De andere hoofdstukken zijn voorbehouden voor de:

Lipbloemenfamilie (met o.a. alle soorten munt, dovenetel, lavendel) Composietenfamilie (o.a. zonnebloemen, aardpeer, witloof, dragon)

Duizendknoopfamilie (o.a. boekweit, zuring, rabarber)

Kruisbloemenfamilie (o.a. broccoli, waterkers, rocket)

Amarantenfamilie (o.a. spinazie, quinoa, bieten)

Leliefamilie (o.a. asperges, ajuin, prei, bieslook)

Komkommerfamilie (o.a. meloen, pompoen en euh duh komkommer)

Grassenfamilie (o.a. havermout, maïs, rijst)

Vlinderbloemenfamilie (o.a. kekererwten, alfalfa, erwtjes, tamarinde)

Windefamilie (zoete aardappel)

En tenslotte en wellicht de meest gekende:

Nachtschadefamilie (o.a. aardappel, tomaat, aubergine)

Dit is het soort kookboek dat het hele jaar door binnen handbereik blijft liggen en na één jaar op zijn minst driehonderdnegentig prachtig beduimelde pagina’s telt.

Een mooier compliment kan je een kookboek trouwens niet geven.

Hier vind je een New York Times video waarin NYT journaliste Julia Moskin de ajuintaart en asperges met salsa verde uit het boek maakt.

Vegetable Literacy is uitgeven bij Ten Speed Press.

‘Scroll down to bottom of page for recipe in English’

Gisteren, voor het verjaardagfeestje van een buurjongetje, had ik beloofd om wafels te bakken.

Voor de kersverse elfjarige en zijn vriendjes had ik gewone wafels gemaakt.

Wafels met heel zoete Belgische aardbeien en slagroom.

Binnen de kortste keren was het wel duidelijk dat er [...]]]>

‘Scroll down to bottom of page for recipe in English’

Gisteren, voor het verjaardagfeestje van een buurjongetje, had ik beloofd om wafels te bakken.

Voor de kersverse elfjarige en zijn vriendjes had ik gewone wafels gemaakt.

Wafels met heel zoete Belgische aardbeien en slagroom.

Binnen de kortste keren was het wel duidelijk dat er een volwassene in charge moest zijn van de slagroomsifon en niet een bende elfjarigen want anders werd er veeleer slagroom met een vleugje wafel gegeten.

Voor de volwassenen had ik zin om een ander beslag te maken.

Maar wegens tijdsgebrek kwamen qua smaken wel enkel wat ik al in huis had in aanmerking.

In de fruitschaal lagen rijpe bananen en sinaasappels.

In de ijskast mooie verse gember.

En in de drankkast lekkere gemberlikeur.

Et voilà.

Wat mij vaak stoort aan thuisgemaakte wafels is dat men vaker kiest om veel gist te gebruiken zodat het wafelbeslag op veel kortere tijd, zeg maar een minuut of twintig, gaat rijzen.

Ik gebruik bijna de helft maar geef mijn beslag wel een uur à twee uur om te rijzen.

Als je tijd hebt om het wafelbeslag vijf à zes uur vooraf te maken kan je de verse gist zelfs nog halveren.

Je kan voor dit recept je drankkast ook ontzien en de gemberlikeur weglaten uit het recept.

De wafels afwerken met crunchy sinaasappel- of gembersuiker en extra banaan maakt de slagroomspuit redelijk overbodig.

Maar wel toegelaten uiteraard.

Banaan en gember wafels

Wafels:

450 g bloem

4 eieren, op kamertemperatuur en gesplitst

350 ml lauwe melk

350 ml lauw water

20 g verse gist

4 volle theelepels grof rietsuiker

2 grote rijpe bananen, gepureerd

3 cm verse gember, zeer fijn geraspt

Fijn geraspte schil van 1 grote onbespoten sinaasappel

3 eetlepels gemberlikeur

150 g boter, gesmolten

Om te serveren:

Een paar bananen, in plakjes gesneden

gembersuiker of sinaasappelsuiker

Verkruimel de gist  in een kopje dat je met heet water omgespoeld hebt.

Doe er één theelepel rietsuiker bij, 50 ml van het lauwe water, roer om en laat gedurende 10 minuten rusten.

Doe de bloem in een grote kom en maak een kuiltje in het midden.

Klop de eierdooiers los en giet die in het kuiltje.

Doe de gist en de melk eveneens in het kuiltje en roer tot een zeer glad beslag.

Roer er dan de rest van het water en het rietsuiker, de bananen, gember, sinaasappelschil en de gesmolten boter door.

Klop de eiwitten tot stevige pieken en spatel die onder het beslag, dek af en laat op een tochtvrije plaats gedurende 1 uur rijzen.

Bak de wafels volgens de instructies van je wafelijzer.

Hier koos ik voor wafels met verse banaan maar je kan ze evengoed met vers seizoensfruit zoals aardbeien serveren .

En je kan ze bestrooien met grof rietsuiker waar je ofwel verse gember of sinaasappelschil door raspt.

Deze keer werd het sinaasappelsuiker.

Let wel dat dit soort suikers heel vochtig zijn en dus ook heel vlug uitdrogen.

Je maakt ze dus best net voor het serveren of je bewaart ze stevig afgesloten.

Recipe in English:

Banana and Ginger Waffles

Waffles:
450 g flour
4 eggs, at room temperature , split
350 ml lukewarm milk
350 ml of lukewarm water
20 g fresh yeast
4 full teaspoons coarse cane sugar
2 large ripe bananas, pureed
3 cm fresh ginger, very finely grated
Finely grated zest of 1 large organic and unwaxed orange
3 tablespoons ginger liqueur (optional)
150 g butter, melted

To serve:
A few ripe bananas, sliced
ginger sugar or orange sugar

Rinse a small bowl with very hot water.

Crumble the yeast in the bowl
Add a teaspoon of cane sugar, pour in 50 ml of the lukewarm water, stir and leave for 10 minutes.
Sift the flour in a large bowl and make a well in the center.
Beat the egg yolks and pour into the well.
Add the yeast and milk as well and stir until you have a very smooth batter.
Stir in the remaining water and cane sugar, banana, ginger, orange zest and ginger liqueur and the melted butter.
Beat the egg whites until firm peaks and fold into the batter, cover and leave in a draft-free place for 1 hour.
Bake the waffles according to the instructions of your waffle iron.

Serve the waffels with sliced bananas and crunchy cane sugar to which you add either finely grated orange zest of fresh ginger.
This time I went for the orange sugar.
Note that this kind of flavoured sugars are quite moist which makes them dry out very fast.
So it is best to make them just before serving or keep them in an airtight container.

Soms heeft een mens zoveel werk dat er geen tijd is om te gaan shoppen voor eten.

Dan sta je daar, met de grootste honger en visoenen van lekkere gerechten in je hoofd, naar een quasi lege ijskast te staren.

Op zo’n momenten is het altijd een fijne troost een paar zakjes erwten in [...]]]>

Soms heeft een mens zoveel werk dat er geen tijd is om te gaan shoppen voor eten.

Dan sta je daar, met de grootste honger en visoenen van lekkere gerechten in je hoofd, naar een quasi lege ijskast te staren.

Op zo’n momenten is het altijd een fijne troost een paar zakjes erwten in de diepvries te vinden.

Plus hoe hard ik ook geniet van de sneeuw, felgroene soep is mooi meegenomen culinaire kleurentherapie tegen de blijkbaar continue grijze lucht van de laatste week.

En verse bergamotschil geeft er dan ook nog eens een accent aan waar een mens goed gezind van wordt.

Want ik mag dan een lege ijskast hebben, verse bergamot heb ik op dit moment in overvloed.

Omwille van een spannend project waar ik voorlopig jammer genoeg nog niks meer over kwijt kan wordt mijn leven sinds veertien dagen overheerst door bergamot.

Die verse bergamot is trouwens de reden dat ik een lege ijskast heb.

Maar ik geur wel van kop tot teen naar bergamot. En dat is fijn.

Ook mijn chou, en zelfs onze vrienden ruiken tot achter hun oren naar bergamot.

We ruiken niet enkel lekker, we zijn sinds twee weken ook allemaal een stuk blijer en beter gezind want de essentiële olie van bergamotschil helpt onder meer tegen depressie, angsten, stress en een hele resem andere ongemakken.

Deze soep is dus niet enkel in een handomdraai klaar maar een heus bordje vrolijkheid.

Met croutons als added bonus.

Zomaar, op een hele grijze winterdag.

Erwt, tijm en bergamot soep

1 klontje boter of 1 eetlepel olijfolie

1 grote ajuin, fijn gesneden

1 klein teentje look, grof gehakt

1 eetlepel verse tijmblaadjes

900 ml water

450 g diepvries bio erwtjes

½ theelepel fijn geraspte bergamotschil

peper en zout

Croutons

3 dikke sneden brood van één of twee dagen oud, in blokjes gesneden

een paar eetlepels zonnebloemolie

peper en zout

Smelt de boter of verhit de olie over in een pan.

Roer er de ajuin, look en tijmblaadjes door en kruid stevig met zout en peper.

Laat gedurende 8 minuten over een medium vuur de ajuin glazig worden.

Giet er het water bij en breng aan de kook.

Voeg er de erwtjes bij en laat koken tot de erwtjes net gaar zijn.

Roer er de bergamotschil door en verwijder van het vuur.

Pureer de soep in een blender tot een glad geheel en voeg extra peper en zout toe indien nodig.

En dan de croutons.

Verwarm de oven voor op 185°C.

Giet de olie in een mengkom, roer er een snuifje zout en wat peper door en doe er de blokjes brood bij.

Meng voorzichtig met je handen tot elk stukje brood de olie geabsorbeerd heeft.

Doe het brood in een licht ingeoliede ovenschaal en bak in de oven tot de croutons goudbruin zijn.

Serveer recht uit de oven met de hete soep of bewaar de croutons in een goed afgesloten doos op kamertemperatuur tot twee dagen.

Qua ontbijt kies ik al sinds mijn kinderjaren voor hartig in plaats van zoet.

Ik word noch blij noch energiek van een ontbijt dat enkel uit croissants en chocoladekoeken bestaat.

Tenzij er pannenkoeken op het menu staan.

Bretoense pannenkoeken, Spaanse Frixuelos, Caraïbische johnnycakes, ffroes uit Wales, Schotse pannenkoekjes of Beierse Kaiserschmarrn…

Ik [...]]]>

Qua ontbijt kies ik al sinds mijn kinderjaren voor hartig in plaats van zoet.

Ik word noch blij noch energiek van een ontbijt dat enkel uit croissants en chocoladekoeken bestaat.

Tenzij er pannenkoeken op het menu staan.

Bretoense pannenkoeken, Spaanse Frixuelos, Caraïbische johnnycakes, ffroes uit Wales, Schotse pannenkoekjes of Beierse Kaiserschmarrn…

Ik lust ze allemaal.

Deze pannenkoekjes passen eerder in de Amerikaanse pannenkoekcategorie.

En de honingsaus is een ideale partner.

Het stevig opkloppen van honing resulteert in een roomwitte kleur en een perfecte textuur.

Je hoeft er ook niet veel van de gebruiken want de honingsaus is heel zoet.

En de peren in het beslag zorgen ook al voor een zoet accent.

Die peren heb ik hier wel stiekem moeten raspen.

Sinds de vorige federale verkiezingen in 2010 heb ik namelijk in ons huishouden officieel verbod gekregen om mijn Microplane box grater te gebruiken.

Die fijne warme junizondag in 2010 was ik volop aan de Brooddoos recepten aan het werken.

Voor een recept moest ik een stevige portie Parmigiano grof raspen.

Ondertussen was ik in mijn hoofd de verdere planning van de dag aan het maken en voor ik het wist had ik, in plaats van het stevige stuk kaas een stevig stuk duimtop weg geraspt. Grof geraspt!

Ik heb nog even compleet verbouwereerd naar mijn duim gekeken voor ik goed en wel begreep wat ik gedaan had.

En toen voor mezelf kon waarnemen dat mensen die bloedverdunners nemen echt wel fel kunnen bloeden.

De arts van wacht vond dat ik echt wel zelf een drukverband kon aanleggen.

Neen dus.

Dan maar richting brandweer in het dorp waar een allervriendelijkste brandweerman mijn duim van een perfect drukverband voorzag.

Bon, ik mag die specifieke rasp dus niet meer gebruiken.

Ik moet er nog maar naar kijken of ik krijg hier al ‘Step away from the grater’ te horen.

Je zou de peren ook in heel kleine blokjes kunnen snijden in plaats van ze grof te raspen.

Maar de textuur van de pannenkoekjes is veel fijner en delicater wanneer je ze raspt.

Dit soort pannenkoekjes heeft echt wel meer baktijd nodig  en een niet te hoog vuur.

Ricotta en Peer Pannenkoekjes met Honingsaus

220 g ricotta

150 ml melk

3 eieren, gesplitst

100 g bloem

snuifje zout

1 volle theelepel bakpoeder

1 afgestreken theelepel rietsuiker

½ theelepel kaneel

2 rijpe peren, geschild en grof geraspt

zonnebloemolie of boter

Honingsaus

100 g vaste honing

100 vloeibare honing

5 eetlepels water

Begin met de honingsaus.

Doe beide soorten honing samen met het water in de mengkom van een KitchenAid.

Gebruik de klopper en laat gedurende 15 minuten draaien op medium snelheid.

Heb je de saus liever nog iets vloeibaarder dan kan je nog een extra lepel water toevoegen.

En voilà, honingsaus is klaar.

En dan nu de pannenkoekjes.

Mix de ricotta, melk en eierdooiers tot een glad geheel.

Zeef de bloem met het zout, bakpoeder, kaneel en rietsuiker in een kom.

Roer er het ricotta mengsel door gevolgd door de geraspte peer.

Klop de eiwitten tot stevige pieken en spatel die voorzichtig door het beslag.

Verhit wat olie of boter in een pan.

Gebruik twee à drie eetlepels beslag per pannenkoek en bak ze over een zacht tot medium vuur een paar minuten aan elke kant.

De hoeveelheid beslag is voldoende voor twee keer ontbijt voor 4 personen.

Het beslag bewaart 24 uur goed afgedekt op de koudste plaats in jouw ijskast.

Serveer de pannenkoekjes met de honingsaus.

Eergisteren, tijdens een stevige opruimbeurt van mijn bureau kwam ik meerdere dozen met oude recepten tegen.

Door je eigen oude recepten grasduinen is vaak zoals door een oud fotoalbum bladeren.

Sommige foto’s herinneren je aan mindere tijden terwijl andere je dan weer onnozel blij kunnen maken.

De recepten in de doos waren allemaal [...]]]>

Eergisteren, tijdens een stevige opruimbeurt van mijn bureau kwam ik meerdere dozen met oude recepten tegen.

Door je eigen oude recepten grasduinen is vaak zoals door een oud fotoalbum bladeren.

Sommige foto’s herinneren je aan mindere tijden terwijl andere je dan weer onnozel blij kunnen maken.

De recepten in de doos waren allemaal van begin jaren ’90 toen ik in Londen werkte.

Sommige recepten was ik compleet vergeten en het was een fijn weerzien.

Dit heel eenvoudig chocolade en geitenkaas truffels recept was het eerste dat ik tegenkwam.

En binnen de twee minuten was de chocolade aan het smelten, en de KitchenAid de geitenkaas, poedersuiker en citroenschil aan het mengen.

De basis van een chocoladetruffel is traditioneel een ganache gemaakt met chocolade, room en boter.

Aan die basis kan je dan zoveel smaken, geuren en kleuren toevoegen als je wil.

Door de room en de boter te vervangen door verse geitenkaas  krijg je een veel genuanceerde smaak.

Plus deze truffels zijn minder vet en bevatten minder cholesterol.

De verse geitenkaas heeft een lichte zurigheid en scherpheid die de chocolade complementeert.

Ook de licht zoute toets van de kaas accentueert de chocolade beter.

In London kocht ik mijn geitenkaas bijna altijd bij Neals Yard Dairy.

Voor deze truffels gebruikte ik meestal Perroche Fresh Goat Cheese.

In België is verse rauwmelkse geitenkaas de beste keuze.

Er zijn amper twee producenten van deze stijl kaas.

Le Larry Natuur kan je vinden in de meeste supermarkten en biowinkels.

De andere wordt gemaakt door geitenboerderij Polle uit Lichtaart.

Hun kazen kan je ook kopen op de Antwerpse zaterdagmarkt aan de Oude Vaartplaats.

De citroenschil in deze truffels is enkel een accent en mag niet overheersen.

Het belangrijkste is dat ze heel fijn geraspt is.

De ganache moet minimum een paar uur opstijven.

Vierentwintig uur is beter.

Je kan de truffels in balletjes rollen maar dat hoeft niet echt.

Zelf rol ik ze zelden tot balletjes.

De truffels hebben een heel dun laagje cacao nodig.

Een dikke laag is echt niet lekker dus je schud het teveel aan cacao er beter af.

Less is more.

Ondanks het feit dat het recept op zich kinderspel is om te maken hebben de truffels wel een stevige uitgesproken smaak.

Een deftig espresso shot is hun ideale partner.

Ik ga nu verder in mijn culinaire nostalgie dozen snuisteren.

Chocolade en Geitenkaas Truffels

Deze hoeveelheid is voldoende voor een dertigtal truffels.

90 g chocolade (70% cacao)

90 g verse geitenkaas (Le Larry natuur)

100 poedersuiker

¼ theelepel ultra fijn geraspte citroenschil

cacao (om de truffels in te rollen)

Laat de chocolade smelten over een zacht vuur of bain-marie en laat lichtjes afkoelen.

Klop de suiker, de geitenkaas en de citroenschil tot een glad geheel.

Roer er de chocolade door tot eveneens een glad geheel.

Laat afgedekt in de ijskast minstens een paar uur opstijven.

Zeef vier eetlepels pure cacao in een diep bord.

Neem ongeveer 8 g van de chocolade ganache en rol die in de cacao.

Het is de bedoeling om de truffel enkel met een dun laagje cacao te bedekken.

Schud het teveel aan cacao van de truffels.

Herhaal met de rest van de ganache.

Gebruik extra cacao indien nodig.

Bewaar de truffels in de ijskast.

Laat ze voor het serveren gedurende tien minuten op kamertemperatuur komen.

Net zoals de clafoutis van vorige post ga ik deze week voor nog een Franse klassieker met meerdere namen.

Je kan ze financiers noemen.

Financiers vinden hun oorsprong in Parijs.

Ze worden toegeschreven aan patissier Lasne die rond 1890 zijn winkel vlakbij de Parijse beurs had.

Het was de ideale zoete snack.