Backstage Kitchen » Glutenvrij

Pin Royal

Lut De Clercq — Fri, 21 Jun 2013 06:44:20 +0000

Het is eindelijk tijd om op strooptocht door tuin en velden te trekken en met allerlei lekkers naar huis te komen.

De vlierbloesems zijn perfect om in beslag te dippen en te frituren.

Of om grote hoeveelheden siroop te maken.

Dit laatste is wellicht het populairst.

Je hebt het nodig om een Hugo te maken.

En sinds ik twee zomers geleden het recept voor Hugo publiceerde is dit sindsdien elke dag opnieuw de meest gelezen post op deze blog.

Zelfs putje winter!

Hugo is een heel populaire jongen!

Maar er is meer om mee naar huis te brengen en lekkere siropen van te maken.

Dennenscheuten bijvoorbeeld.

Dat ik al langer fan ben van den in de keuken vond je hier al.

Maar geloof me, een scheut dennensiroop in een glas prosecco is zalig.

Je hebt jonge scheuten nodig. De veel lichter gekleurde en heel zachte topjes die nu aan de takken hangen.

En binnenkort, in de buurt van Fribourg, staat er in de bergen ook nog een dennenscheuten oogst op het programma.

En waarom niet een heel arsenaal aan siropen maken?

Een hele mooie droge prosecco kiezen en dan je gasten zelf laten kiezen of ze hun Royal willen met dennensiroop of met siroop van lindebloesem, citroentijm, rozemarijn, vlierbloesem, rozen, munt, lavas, lavendel……

Pin Royal

250 ml gefilterd water

180 g suiker

25 g jonge dennenscheuten, grof gehakt

Een fles droge prosecco, recht uit de ijskast

Giet het water in een pan en roer er de suiker in los.

Breng aan de kook.

Roer er de dennenscheuten door en verwijder onmiddellijk van het vuur.

Laat de siroop volledig afkoelen en giet dan door een heel fijne zeef.

Bewaar de siroop in de ijskast.

Deze siroop blijft zeker twee weken goed in de ijskast.

Voor een Pin Royal giet je één tot anderhalve centimeter dennensiroop in een champagneglas. Vul vervolgens de rest van je glas met ijskoude prosecco.

Citroen en Mandarine Napoléon Rijstcake

Lut De Clercq — Sun, 10 Mar 2013 19:18:17 +0000

Rijsttaart mag dan in onze contreien één van de pilaren van ons zoet erfgoed zijn, mijn hart heeft ze alvast nooit gestolen.

De vulling lust ik graag.

Het klassieke gistdeeg echter totaal niet.

Sinds mijn eerste hap rijsttaart, een paar stevige decennia’ s geleden, heb ik systematisch de vulling opgegeten en het deeg, ofwel zonder schroom onaangeroerd op mijn bord laten liggen, ofwel ongemerkt in een zakdoek of servet weggemoffeld.

En geen enkele uitbrander heeft mij ooit op andere gedachten gebracht.

In deze streken wordt rijstpap gebruikelijk op het vuur klaargemaakt maar in Groot Brittannië maakt men rijstpap bijna altijd in de oven klaar.

In Normandië ook. Daar noemt het ‘Teurgoule’

Rijsttaart zonder gistdeeg = yummy

Deze rijstcakejes zijn eigenlijk een mix van beide.

Eerst maak je rijstpap op het vuur en dan verhuist alles richting oven.

Het grove rietsuiker dat over de rijstpap gestrooid wordt eer het de oven in gaat zorgt voor een knapperig korstje.

Het gembersap krijg je door twee centimeter verse gember heel fijn te raspen en dan stevig uit te knijpen.

Mocht je denken: ‘Thank the sweet heavens dat ze deze deze keer geen bergamot gebruikt heeft.’

Je kan dit recept maken met zowel citroen, limoen, sinaasappel, mandarijn en jawel, last but not least bergamot.

Geen grapefruitbitters in huis maar wel citroen bitters of sinaasappel bitters?

Geen probleem.

Heb je geen Mandarine napoléon in huis?

Grand Marnier of Cointreau kan je evengoed gebruiken.

Van zodra er geen gistdeeg aan te pas komt ben ik de culinaire flexibiliteit zelve.

Citroen en Mandarine Napoléon Rijstcake

750 ml melk

200 g dessert rijst

snuifje zout

2 eetlepels vers gembersap

heel fijn geraspte schil van 1 grote onbespoten citroen

4 druppels grapefruit bitters van the Bitter Truth

60 g rietsuiker

60 g boter

4 eetlepels Mandarine Napoléon

2 eieren, stevig los geklopt

extra boter en grof rietsuiker voor de bakvorm

Vet een cakevorm of kleine bakvormpjes goed in met boter.

Strooi een laagje grof rietsuiker over de zijkanten.

Giet de melk in een pan en roer er de rijst en het snuifje zout door.

Breng al roerend aan de kook, dek af en draai dan het vuur op de laagste stand.

Roer regelmatig even door en laat de rijst gedurende 35 à 40 minuten gaar worden.

Verwijder van het vuur en roer er het gembersap, citroenschil, de boter, suiker, bitters en Mandarine Napoléon door.

Laat volledig afkoelen en roer er dan pas de eieren door.

Verwarm de oven voor op 185°C.

Stort de rijstpap in de cakevorm of verdeel in kleine bakvormpjes.

Strooi nog wat grove rietsuiker over de rijstpap en plaats in de voorverwarmde oven.

Bak gedurende 30 à 35 minuten of tot de bovenkant mooi goudbruin is.

Laat een halfuurtje afkoelen en serveer lauw of op kamertemperatuur.

Chocolade en Geitenkaas Truffels

Lut De Clercq — Sun, 21 Oct 2012 14:52:14 +0000

Eergisteren, tijdens een stevige opruimbeurt van mijn bureau kwam ik meerdere dozen met oude recepten tegen.

Door je eigen oude recepten grasduinen is vaak zoals door een oud fotoalbum bladeren.

Sommige foto’s herinneren je aan mindere tijden terwijl andere je dan weer onnozel blij kunnen maken.

De recepten in de doos waren allemaal van begin jaren ’90 toen ik in Londen werkte.

Sommige recepten was ik compleet vergeten en het was een fijn weerzien.

Dit heel eenvoudig chocolade en geitenkaas truffels recept was het eerste dat ik tegenkwam.

En binnen de twee minuten was de chocolade aan het smelten, en de KitchenAid de geitenkaas, poedersuiker en citroenschil aan het mengen.

De basis van een chocoladetruffel is traditioneel een ganache gemaakt met chocolade, room en boter.

Aan die basis kan je dan zoveel smaken, geuren en kleuren toevoegen als je wil.

Door de room en de boter te vervangen door verse geitenkaas krijg je een veel genuanceerde smaak.

Plus deze truffels zijn minder vet en bevatten minder cholesterol.

De verse geitenkaas heeft een lichte zurigheid en scherpheid die de chocolade complementeert.

Ook de licht zoute toets van de kaas accentueert de chocolade beter.

In London kocht ik mijn geitenkaas bijna altijd bij Neals Yard Dairy.

Voor deze truffels gebruikte ik meestal Perroche Fresh Goat Cheese.

In België is verse rauwmelkse geitenkaas de beste keuze.

Er zijn amper twee producenten van deze stijl kaas.

Le Larry Natuur kan je vinden in de meeste supermarkten en biowinkels.

De andere wordt gemaakt door geitenboerderij Polle uit Lichtaart.

Hun kazen kan je ook kopen op de Antwerpse zaterdagmarkt aan de Oude Vaartplaats.

De citroenschil in deze truffels is enkel een accent en mag niet overheersen.

Het belangrijkste is dat ze heel fijn geraspt is.

De ganache moet minimum een paar uur opstijven.

Vierentwintig uur is beter.

Je kan de truffels in balletjes rollen maar dat hoeft niet echt.

Zelf rol ik ze zelden tot balletjes.

De truffels hebben een heel dun laagje cacao nodig.

Een dikke laag is echt niet lekker dus je schud het teveel aan cacao er beter af.

Less is more.

Ondanks het feit dat het recept op zich kinderspel is om te maken hebben de truffels wel een stevige uitgesproken smaak.

Een deftig espresso shot is hun ideale partner.

Ik ga nu verder in mijn culinaire nostalgie dozen snuisteren.

Chocolade en Geitenkaas Truffels

Deze hoeveelheid is voldoende voor een dertigtal truffels.

90 g chocolade (70% cacao)

90 g verse geitenkaas (Le Larry natuur)

100 poedersuiker

¼ theelepel ultra fijn geraspte citroenschil

cacao (om de truffels in te rollen)

Laat de chocolade smelten over een zacht vuur of bain-marie en laat lichtjes afkoelen.

Klop de suiker, de geitenkaas en de citroenschil tot een glad geheel.

Roer er de chocolade door tot eveneens een glad geheel.

Laat afgedekt in de ijskast minstens een paar uur opstijven.

Zeef vier eetlepels pure cacao in een diep bord.

Neem ongeveer 8 g van de chocolade ganache en rol die in de cacao.

Het is de bedoeling om de truffel enkel met een dun laagje cacao te bedekken.

Schud het teveel aan cacao van de truffels.

Herhaal met de rest van de ganache.

Gebruik extra cacao indien nodig.

Bewaar de truffels in de ijskast.

Laat ze voor het serveren gedurende tien minuten op kamertemperatuur komen.

Tomaat, Courgette en Gemberwijn Confituur

Lut De Clercq — Thu, 30 Aug 2012 10:00:28 +0000

Inka, mijn buurmeisje van 14, haat boterhammen met confituur met een ongebreidelde passie.

Ik kan haar daar totaal in volgen.

Al van kinds af moet ik niks hebben van vers brood besmeerd met zoete confituur.

Het was pas toen ik een jaar of 16 was en voor het eerst verse toast met huisgemaakte bittere sinaasappel marmelade proefde dat ik mijn confituurafkeerparameters (wow scrabblepunten!) bijgesteld heb.

Later kwam er een citroenmarmelade geserveerd met een rijpe Bourgondische Epoisses kaas.

In San Francisco een confituur van verse black mission vijgen met de blauwe kaas van Point Reyes.

Kortom ik lust graag confituur bij lekkere en fel smakende kazen.

Er ligt op dit moment een mooi stuk Parmegiano Reggiano in onze ijskast en omdat ik hier nog altijd mijn arsenaal aan courgettes aan het wegwerken ben: tomaat, courgette en gemberwijn confituur!

Hier vind je meer uitleg over de gemberwijn en waar je die kan vinden.

Een paar van mijn courgettes heb ik geruild tegen de lekkerste rijpe tomaten.

Een vriendin haar ouders hebben in hun moestuin op dit moment een overvloed aan tomaten en dit soort cadeaus zijn de fijnste.

Plus ik was al zo blij dat ze niet te kampen hebben met een overvloed aan courgettes.

Tomaat, Courgette en Gemberwijn Confituur

600 g rijpe sappige tomaten, vel en zaadjes verwijderd en in blokjes gesneden

400 g jonge courgette, in blokjes gesneden

1 appel, geschild, klokhuis verwijderd en in blokjes gesneden

150 ml gemberwijn zoals Stone’s of Crabbie’s

fijn geraspte schil en sap van 1 sinaasappel

sap van 2 grote citroenen

300 g geleisuiker

Deze hoeveelheden maken ongeveer 1,25 liter confituur.

Voorzie voldoende propere gesteriliseerde potten voor deze hoeveelheid.

Doe de tomaten, courgette, appel, gemberwijn, geraspte sinaasappelschil en het sap van de sinaasappel en citroenen in een pan en laat over een zacht vuur garen gedurende 15 à 20 minuten.

Pureer de compote en giet die opnieuw in de pan.

Roer er de suiker door en breng aan de kook.

Laat gedurende een paar minuten koken.

Giet de confituur in de potten, vul tot aan de rand en draai er het deksel op.

Bewaar op een koele donkere plaats.

Hartige Courgette Cake

Lut De Clercq — Fri, 24 Aug 2012 08:08:55 +0000

Onze lieve buren hebben een heel mooie moestuin.

Onze lieve buren zijn op reis.

‘Pluk zeker alle courgettes uit de moestuin’ zeiden onze lieve buren nog net voor ze op reis vertrokken.

Ik dacht dat dit misschien een courgette of twee drie zou betekenen.

Maar zoals je op de foto kan zien zijn we de trotse eigenaars van een heuse courgettezee.

Dus als je op deze post terechtkomt via zoektermen zoals ‘overvloed aan courgettes’ of ‘Help, wat moet ik met zoveel courgettes?’

Welkom, je bent aan het juiste adres.

Of toch, tenminste courgette-gewijs, bij zielsverwanten.

Met de eerste courgettes heb ik deze soep gemaakt.

En met de volgende courgette ben ik richting hartige cake gegaan.

Dit soort cake heet in het Engels eigenlijk een ‘quick bread’.

En het eindresultaat qua smaak en textuur is tussen brood en cake.

Het quick-gedeelte komt omdat het met bakpoeder en soms ook natriumbicarbonaat gemaakt wordt en niet met verse gist waardoor er niet moet gewacht worden tot het deeg gerezen is.

Quick breads worden traditioneel met olie in plaats van boter gemaakt.

Maar omdat ik de laatste tijd in een heuse boterfase verkeer, net zoals deze mamzel, koos ik voor boter.

En dan nog wel een beurre noisette die ervoor zorgt dat heel je huis verrukkelijk ruikt en je heel even van alle courgettepaniek verlost bent.

Wel heel belangrijk is dat je al het overtollige vocht uit de geraspte courgettes knijpt.

Gebruik hiervoor een propere keukenhanddoek.

En ik kan niet genoeg herhalen dat dit een handdoek moet zijn die zonder wasverzachter gewassen is.

Kunstmatige parfums zoals ‘Zomerbries’ en ‘Morgenfris’ zijn echt geen aanrader in om het even welk gerecht.

Doe de geraspte courgette dus in de keukenhanddoek en wring zo hard als je kan.

Denken aan iets of iemand die je niet kan uitstaan tijdens het wringen helpt hierbij enorm.

Freud zijn kanalisering theorie komt wel vaker het eindresultaat van een gerecht ten goede.

In dit geval dus zo droog mogelijke courgette.

Deze hartige cake is perfect met een laagje mascarpone, of verse geitenkaas met daarbovenop een laagje tapenade of muhammara.

Strooi er nog wat basilicumblaadjes over en klaar.

Ik heb rijstbloem gebruikt dus de cake is glutenvrij.

Wil je toch liever een zoetere versie van deze cake?

Dan kan je het zout en de peper weglaten en vervangen door de eieren op te kloppen met twee of drie eetlepels honing.

‘Maar’, hoor ik je luidop denken, ‘zelfs als ik voor vrienden of collega’s een paar van deze cakes maak dan heb ik nog altijd ettelijke kilo’s courgettes over.’

Geduld.

Ik ga nu werken aan een vermindering van mijn courgettebestand en binnen een paar dagen krijg je een update.

Hartige Courgette Cake

600 g courgette, fijn geraspt

150 g boter

3 grote eieren

220 g rijstbloem

Fijn geraspte schil van 1 bio citroen

1 eetlepel zeer fijn gehakte rozemarijnblaadjes

2 volle theelepels bakpoeder

1 strak afgestreken theelepel zout

½ theelepel vers gemalen zwarte peper

60 g fijn geraspte parmezaan

Verwarm de oven voor op 190°C.

Bekleed de bodem en de zijkanten van een bakvorm met bakpapier.

Voor dit recept heb ik een ronde vorm met 21 cm diameter gebruikt.

Doe de courgettes in een propere keukenhanddoek en wring stevig uit.

Roer de citroenschil, rozemarijn, bakpoeder, zout, peper en parmezaan door de rijstbloem.

Maak met de boter een beurre noisette en laat die tot kamertemperatuur koelen.

Klop de eieren tot luchtig schuim en roer er de courgettes en de beurre noisette door.

Spatel er dan grondig het rijstbloemmengsel door en doe het deeg in de bakvorm.

Bak gedurende 50 minuten op 180°C.

Verwijder de cake uit de bakvorm na een paar minuten en laat dan volledig afkoelen.

Campari Orange Cake

Lut De Clercq — Fri, 03 Aug 2012 18:30:12 +0000

De afgelopen maanden heb ik eigenlijk enkel glutenvrije cakes gebakken.

Ten eerste omdat in onze tijdelijke keuken glutenvrije maaltijden eerder de regel dan de uitzonderingen zijn.

Ten tweede omdat, wanneer je in cake en gebak witte tarwebloem vervangt door fijn gemalen noten, het eindresultaat minder nodeloze sugar highs and lows oplevert.

Je gebruikt in dit recept een volledige sinaasappel.

De hele sinaasappel wordt gaar gekookt in water en dan gepureerd.

Een pesticide-vrije bio sinaasappel is echt wel aan te raden.

Ik serveer deze cake met ongezoete slagroom of mascarpone.

Een alternatief is om de Campari en honing siroop los te roeren in 400 g mascarpone en dit mengsel als icing voor de cake te gebruiken.

Ook lekker.

In de zomer vind ik licht gezoete vers gemaakte ijsthee de perfecte partner voor deze cake.

En in de winter vervang ik vaak de Campari in de siroop door whisky.

Deze cake bewaart moeiteloos een paar dagen.

Campari Orange Cake

Cake:

1 grote onbespoten bio eetsinaasappel

3 grote eieren

100 g rietsuiker

70 g polenta

80 g fijn gemalen amandelen

1 volle theelepel bakpoeder

Siroop:

100 ml Campari

50 ml vers geperst sinaasappelsap

150 g zacht smakende honing

Vet een lage rechthoekige bakvorm in met boter.

Ik gebruikte voor deze cake een vorm met 21 x 28 x 5 afmetingen

Doe de sinaasappel in een kleine pot.

Vul die met voldoende water zodat je de sinaasappel kan onderdompelen.

Breng het water aan de kook, laat een tweetal minuten koken en giet het water af.

Vul de pot met de sinaasappel opnieuw met water en breng aan de kook.

Herhaal dit nog twee maal en dan kan je de sinaasappel op een rustig vuurtje laten sudderen tot hij volledig gaar is.

Haal de sinaasappel uit het water en laat volledig uitlekken en afkoelen.

Verwarm de oven voor op 180°C.

Snij de hele sinaasappel in blokjes en verwijder eventuele pitjes.

Pureer in een foodprocessor tot een glad geheel.

Meng de sinaasappelpuree samen met de polenta, amandelen en het bakpoeder in een kom.

Klop de eieren met de suiker luchtig en schuimig gedurende een paar minuten en spatel ze voorzichtig door de puree en noten.

Doe het deeg in de bakvorm en bak de cake gedurende 40 minuten op 180°C.

Maak ondertussen de siroop.

Verwarm de honing met de Campari en het sinaasappelsap tot de honing volledig opgelost is.

Prik met een vork gaatjes in de cake van zodra die uit de oven komt en lepel er de warme siroop over.

Laat de cake afkoelen en serveer met wat ongezoete mascarpone of slagroom.

Lydia’s Gazpacho

Lut De Clercq — Wed, 25 Jul 2012 16:22:34 +0000

Toen ik een jaar of twaalf was heb ik voor het eerst gazpacho geproefd.

En een stevig etmaal later, toen ik nog steeds diezelfde gazpacho aan het verteren was, mezelf gezworen dat ik nooit of te nimmer nog ooit deze soep zou eten.

Ik heb er sindsdien nog wel geproefd maar nooit echt lekker gevonden.

Tot ik Lydia haar gazpacho voor het eerst proefde een dikke maand geleden.

Had ik deze maar geproefd toen ik twaalf was.

Eén lepel van haar gazpacho en ik realiseerde me dat er echt te veel rotslechte gazpacho recepten in deze wereld rond dwarrelen.

Sinds een paar maanden kook ik, samen met onder andere deze mamzel, voor veruit de fijnste bende artiesten waar ik ooit voor gekookt heb.

Een paar van hen hebben ons hun favoriete recepten, meestal die van hun grootmoeders, toevertrouwd.

Bij Anke kon je al Lena haar super lekkere pierogi vinden.

En dan nu hier Lydia, onze favoriete Spaanse madam, haar gazpacho, die ik ronduit mega echt lekker vind.

Het is een simpel recept maar je mag er wel geen shortcuts op nemen.

Het is belangrijk dat je de paprika’s schilt en alle zaadjes verwijderd.

Hiervoor heb je enkel een goeie dunschiller nodig en een verse groene paprika. Een groene paprika die al een tijdje in jouw ijskast een arsenaal aan rimpels heeft opgespaard is niet geschikt voor dit gerecht.

Voor geen enkel gerecht trouwens.

Schil ook zeker de komkommer en verwijder de zaadjes.

Zoals het hoort volgens haar recept hebben we ze geserveerd met on the side fijn geplette hardgekookte eitjes, een in kleine blokjes gesneden geschilde groene paprika en reepjes gedroogde ham die we van Lydia cadeau hadden gekregen.

Fijn gesnipperde lente uitjes passen hier ook goed bij.

Maar als volleerde warhoofden waren we die vergeten bestellen.

En voor de veggie versie laat je gewoon de ham weg.

Let wel op: dit recept is qua hoeveelheden echt wel ‘gazpacho for a crowd’ en niet voor een intieme tête à tête .

Lydia’s Gazpacho

Voldoende voor 25 à 30 porties

20 stuks sappige rijpe tomaten

4 tot 6 teentjes look, gepeld

4 grote banaansjalotten, gepeld

Anderhalve komkommer, geschild en zaadjes verwijderd

3 groene paprika’s, geschild en zaadjes verwijderd

1 kleine oudbakken baguette

rode wijnazijn

olijfolie

water

peper en zout

On the side:

5 hardgekookte eitjes, fijn geplet

reepjes fijn gesneden gedroogde ham

2 groene paprika’s, geschild, zaadjes verwijderd en in kleine blokjes gesneden

Begin met de baguette te laten weken in lauw water.

Snij dan de tomaten, sjalotten, komkommer en paprika in gelijke blokjes.

Die hoeven echt niet klein te zijn. Zo’n 2 cm à 3 cm is heel ok.

Doe de blokjes tomaat, sjalot, komkommer en paprika en look in een blender.

Knijp de baguette heel lichtjes uit en doe die eveneens in de blender.

Voeg wat zout en peper toe en laat de motor op de hoogste stand een minuut of twee draaien tot je een glad geheel hebt.

Met deze kwantiteit groenten en brood heb je twee à drie volle blenderbekers. Dit hangt af van de grootte van jouw blender.

Giet dan de soep nog eens door een fijne zeef.

Als de gazpacho te dik is kan je er nog extra water aan toevoegen.

Breng op smaak met peper, zout, rode wijnazijn en olijfolie.

Hoeveel je daarvan nodig hebt hangt af van hoe zoet de tomaten en de sjalotten zijn.

Daarom ga je beter stapsgewijs te werk en voeg je de peper, zout, azijn en olijfolie beetje bij beetje toe en proef je telkens opnieuw tot wanneer de smaak goed zit.

Gazpacho heeft echt wel het scherpe accent van azijn nodig.

Maar let op: teveel en je hebt een grote emmer vinaigrette.

Voor deze versie had ik bijvoorbeeld 2 volle eetlepels azijn nodig.

Serveer de gazpacho ijskoud met on the side fijn geplette hardgekookte eitjes, groene paprika in kleine blokjes gesneden en gedroogde ham.

Lavendel en Citroen Limonade

Lut De Clercq — Mon, 16 Jul 2012 19:39:24 +0000

Deze zomer heb je in deze contreien eigenlijk twee opties.

Je kan elke dag lopen mopperen en druiloren omwille van het weer.

Of je kan beslissen dat zomer eerder een state of mind is.

En dan kan de rest van dit seizoen nog nauwelijks stuk.

En wat jodelt er meer warmte en zon dan een limonade van lavendel en citroen?

Zelfs bij 16 graden Celcius buiten, met binnen het haardvuur aan en wafeldeeg dat bijna klaar is om te bakken.

Je hebt voor deze limonade 12 gram verse lavendelbloemknoppen nodig.

Een doorsnee bloemknop weegt ongeveer 0,40 gram dus je hebt ongeveer 30 lavendelbloemknoppen nodig.

Ik maak de limonade meestal met spuitwater maar je kan ze uiteraard ook met plat water maken.

Of gebruik ze als basis voor een lichte cocktail met prosecco in plaats van het spuitwater.

Het is geen heel zoete limonade dus gebruik gerust een 50 gram suiker extra in je siroop als je graag zoeter hebt.

Lavendel en Citroen Limonade

12 g verse lavendelbloemen

400 ml water

150 g suiker

2 dunne plakjes verse gember

vers geperst citroensap

spuitwater

Breng het water met de suiker aan de kook en roer tot alle suiker opgelost is.

Doe de lavendelbloemen in de kokende siroop, dek af en verwijder van het vuur.

Laat de lavendel 15 à 20 minuten trekken en zeef de siroop.

Laat de siroop volledig afkoelen en bewaar goed afgedekt in de ijskast tot je ze nodig hebt.

De siroop kan je een paar dagen in de ijskast bewaren.

Per glas heb je 4 eetlepels van de lichte lavendelsiroop nodig, 2 eetlepels vers citroensap, 150 ml spuitwater en ijsblokjes.

Groene Boontjes, Mozzarella, Olijven en Vlierbloesem Vinaigrette

Lut De Clercq — Sun, 17 Jun 2012 19:32:55 +0000

‘Kook jij ook nog thuis op dagen dat je niet in een keuken staat?’ moet één van de meest gestelde vragen aan koks zijn.

En de verwondering is meestal groot wanneer ik resoluut ‘ja’ antwoord.

Maar ik kook, net zoals de meeste koks die ik ken, de simpelste dingen thuis.

Al was het maar om mijn smaakpapillen een rustpauze te geven , na een hele week non-stop proeven, proeven en nog meer proeven.

En op een vrije dag is het fijn om naar de markt te gaan en daar te beslissen wat we straks gaan eten.

De zondagochtendmarkt van Watermaal Bosvoorde is één van mijn favoriete Brusselse markten.

Het is ook een heel drukke markt.

Een paar van mijn vaste kramen staan echter als eerste opgesteld dus ga ik meestal heel vroeg.

Ik mag dan wel een grote fan van markten zijn maar overvolle markten moet ik echt niet.

De buit van de dag was ondermeer verse buffelmozzarella, Niçoise olijfjes, groene boontjes en raketsla.

Een combinatie die ik al heel graag lust.

En in de tuin waren er nog een paar late vlierbloesems net open gegaan.

De diepvries zit al vol met een stevige voorraad vlierbloesem siroop maar ik had nog geen tijd gehad om wat vlierbloesem azijn te maken.

Vlierbloem azijn maak je door vlierbloesems, die net in bloei zijn, voorzichtig te wassen.

Dep ze voorzichtig droog.

Je knipt alle bloempjes eraf en je doet die in een bokaal. Je giet er dan ciderazijn of witte wijnazijn over tot de bloempjes net onder staan.

Sluit af en bewaar op een koele en donkere plaats gedurende een paar weken.

Giet de azijn door een fijne zeef en bewaar in een goed afgesloten fles op een donkere plaats.

Ik bewaar die echter meestal in de ijskast.

Deze vlierazijn is heel intens van smaak.

Geen vlierboom in jouw buurt te bespeuren?

Je kan ook vlierbloesem azijn kopen in de meeste biowinkels.

Groene Boontjes, Mozzarella, Olijven en Vlierbloesem Vinaigrette

Voldoende voor 4 voorgerechtporties:

500 g groene boontjes

1 takje rozemarijn

2 bollen verse buffel mozzarella, in stukjes getrokken

150 g Nicoise olijven

Handvol raketsla

Een stuk of 15 basilicumblaadjes

Vinaigrette:

2 eetlepels vlierbloesem siroop

3 eetlepels vlierbloesem azijn

6 eetlepels milde olijfolie

peper en zout

Breng een pot met water aan de kook om er de boontjes in te blancheren.

Maak ondertussen ook een ijsbad voor de boontjes klaar.

Doe de rozemarijn in het kokende water en doe er dan de boontjes bij.

Giet de boontjes af wanneer ze beetgaar zijn en doe ze onmiddellijk in het ijsbad.

Verwijder het rozemarijntakje.

Laat de boontjes stevig uitlekken.

Voor de vinaigrette meng je alle ingrediënten grondig en breng op smaak met wat peper en zout.

Serveer de boontjes met de mozzarella, olijven, raketsla, basilicum en de vinaigrette.

Courgette, Dille en Matcha Soep

Lut De Clercq — Mon, 11 Jun 2012 16:20:06 +0000

Eer ik aan het soeprecept begin wou jullie graag kennis laten maken met twee van onze occasionele tuingasten.

Vorig jaar in de lente zag ik tijdens het afwassen in ons straatje twee wilde eenden ons huis voorbij waggelen.

Na een paar minuten kwamen ze terug de andere ander richting uit, kozen prompt voor onze oprit, hup de halve meter omhoog naar het gras en installeerden zich onder onze berk.

Nu hebben we in de tuin veel vogels, een meneer en mevrouw egel, soms een baby egel, af en toe een loslopende kip, een steenmarter en een vos, maar in al de jaren dat we hier wonen hadden we nog nooit een eend, laat staan twee eenden, op bezoek gehad.

Nu is er in onze tuin, of omliggende tuinen geen vijver en een met water gevulde nieuwe kattenbak was het enige wat ik op dat moment kon bedenken om in hun buurt te zetten.

En jawel, mevrouw eend ging resoluut in de kattenbak zitten.

Vlug brood geweekt en ook dit viel in de smaak.

Ze zijn die dag meer dan vijf uur gebleven.

En de volgende dag waren ze terug. En de dag erop.

Soms bleven ze maar een half uurtje, soms een hele dag.

Rond 19u30 vlogen ze weg en ik had echt graag geweten waar naar toe.

We zijn hen zo een blauw plastic kinderzwembadje gaan kopen maar na een paar keer testen bleek de kattenbak een veel fijnere optie.

En plots, na drie maanden bleven ze weg.

Tot ze dit voorjaar,out of the blue, ineens terug voor de deur stonden met een ‘en waar is ons eten en onze kattenbak’ blik in hun ogen.

Ze zijn ons ondertussen ook wel gewoon geworden.

Toen we onlangs in de tuin de foto’s voor de Bio-week 2012 maakten hebben ze de hele namiddag vlakbij ons liggen slapen.

Voor hun neus op en af van de keuken naar de tuin met borden en toch complete zen.

Hij lust heel graag zuurdesembrood maar zij is eerder een baguette madam.

En ze eten alle slakken die ze in de tuin vinden.

Ze trapt het heel vaak op haar alleen af en dan zit hij hier boven op ons dak te kwaken en op uitkijk.

Vorig jaar zijn ze tot midden juli gebleven maar ik hoop stiekem dat ze dit keer langer blijven.

En dan is er nu soep.

Dit is een van mijn favoriete lente/zomer soepen.

Je kan ze zowel koud als warm serveren.

Eén blik op de natte tuin daarnet en de beslissing om ze warm te eten was vlug genomen.

Gebruik boter als je de soep warm serveert en de olijfolie als je van plan bent ze ijskoud te serveren op een hete zomerdag.

Het delicate accent van de matcha betekent echter wel dat je de soep best serveert de dag dat je ze klaarmaakt.

Matcha bevat cafeïne, minder dan koffie dat wel, dus tenzij je aan het blokken bent zou ik deze soep eerder voor lunch dan late avondmaaltijd serveren.

Courgette en dille is een klassieke frisse combinatie die je vaak in de levant tegenkomt.

Ik hou van de aardse, grasachtige smaak die de matcha er aan toe voegt.

Let er wel op dat je soep laat afkoelen tot 80°C vooraleer er de matcha aantoe voegen.

Matcha wordt bitter wanneer het hoger dan 80°C verhit wordt.

Courgette, Matcha en Dille Soep

1 eetlepel boter of 1 eetlepel heel zachte olijfolie

3 sjalotten, grof gesneden

1 teentje look, fijn geraspt

1 klein busseltje dille, grof gehakt

3 medium courgettes, fijn gesneden

750 ml water of bouillon

zout en peper

1 volle eetlepel matcha poeder

Laat de sjalotten zachtjes garen in de boter of olijfolie.

Roer er de look en courgette door en giet er het water of de bouillon bij.

Kruid met zout en peper.

Breng aan de kook en laat zachtjes koken tot de courgettes gaar zijn.

Als de blokjes courgette klein gesneden zijn duurt het hooguit een vijftal minuten tot ze gaar zijn.

Verwijder de soep van het vuur en laat ze koelen tot 80°C.

Pureer de soep in een blender samen met de matcha.

Kruid extra met zout en peper indien nodig en serveer onmiddellijk.